Астронаутите од мисијата „Артемис II“ се враќаат со искуство што, според нивните зборови, целосно им го променило погледот кон светот. За време на историското прелетување околу Месечината, членовите на екипажот имале ретка можност одблизу да ја набљудуваат нејзината далечна страна, но најсилниот впечаток дошол во моментот кога повторно ја здогледале Земјата.
Пилотот Виктор Гловер ја опишал сцената како нешто што изгледа како научна фантастика, додека екипажот со восхит ја следел површината на Месечината и ударите на метеорите. Но, и покрај спектакуларните глетки, токму погледот кон сината планета во далечината бил моментот што најмногу ги погодил.
Астронаутката Кристина Кох истакнала дека човештвото ќе продолжи да истражува, да гради вселенски летала и научни бази, но пораката што ја испратила била уште подлабока – дека на крајот Земјата секогаш останува највредниот дом.
Слични чувства споделил и канадскиот астронаут Џереми Хансен, кој признал дека погледот кон Земјата од другата страна на Месечината бил толку силен што оставил длабока човечка трага врз него.
Ова искуство е познато како „ефект на преглед“ – психолошка промена што ја доживуваат луѓето кога ќе ја видат Земјата од вселената и ќе ја сфатат нејзината кревкост, убавина и вистинска вредност.
Мисијата „Артемис II“ уште еднаш покажа дека, колку и да е голема човечката желба за освојување на вселената, погледот кон сопствениот дом често е она што најсилно ги допира астронаутите.
