Звучи како нешто што никој не би сакал да го проба, но научници од Универзитетот Јужен Илиноис Карбондејл развиле технологија со која отпадната ПЕТ пластика и земјоделските остатоци се претвораат во состојки од кои може да се произведе храна.
Како демонстрација на процесот, тимот создал мали протеински колачиња наречени µBites, произведени со помош на 3Д печатење.
Сепак, важно е да се нагласи дека научниците не мелат пластични шишиња и не ги додаваат директно во храната.
ПЕТ пластиката најпрво се разградува преку процес во кој се користат вода, кислород, висока температура и притисок. На тој начин сложените молекули се претвораат во помали соединенија кои потоа можат да ги користат микроорганизми.
Следниот чекор го преземаат генетски модифицирани соеви на квасец. Тие ги користат молекулите добиени од пластиката и земјоделскиот отпад како суровина и создаваат нови биолошки материјали – меѓу нив протеини, масти, киселини, витамини и други соединенија.
Добиената смеса потоа се комбинира со влакна, скроб и засладувач, а со 3Д печатач се обликуваат малите µBites. Научниците користеле и друг вид квасец за производство на соединение со вкус на ванила од растителна биомаса.
Идејата е поврзана со патувањата во вселената
Проектот не е создаден само за да се направи необичен десерт. Технологијата се развива во рамки на истражувања за нови начини на производство на храна за долготрајни вселенски мисии.
При евентуално патување до Марс, кое може да трае со години заедно со враќањето, носењето огромни резерви храна претставува сериозен логистички проблем. Една од идеите е создавање затворени системи во кои дел од отпадните материјали повторно ќе се користат како суровини.
Во таков систем пластиката би можела да стане извор на јаглерод од кој, преку повеќестепена биолошка и хемиска обработка, се создаваат нови материјали.
Слична технологија во иднина потенцијално би можела да има примена и на Земјата – во оддалечени истражувачки станици, подморници или области погодени од природни катастрофи каде пристапот до ресурси е ограничен.
Сепак, станува збор за експериментална технологија, а не за најава дека наскоро пластичниот отпад ќе стане вообичаена состојка во човечката исхрана.
