Ратко Младиќ, поранешниот командант на Војската на Република Српска, години по неговото апсење раскажал малку познати детали за моментот кога, по речиси 16 години криење, бил пронајден во селото Лазарево кај Зрењанин.
Неговото сведоштво го пренела руската историчарка Јелена Гускова, која го посетила во Хаг во 2017 година. Приказната подоцна била објавена во книгата „Генерал Младиќ: Последната битка. Спомени, интервју, документи“, чиј автор е Павел Дорохин, а Гускова била преведувач.
Според нејзиното пренесување на разговорот, Младиќ почувствувал дека некој доаѓа во куќата во која се криел.
Низ прозорецот забележал луѓе во цивилна облека, а меѓу нив препознал човек за кого претпоставил дека е полковник. Потоа се засолнил зад вратата и чекал што ќе се случи.
Во куќата наводно влегол и локален жител кој требало да потврди дека Младиќ навистина се наоѓа таму. Според приказната, човекот не ја открил веднаш неговата позиција, по што Младиќ самиот излегол и се предал без отпор.
Два пиштола биле на масата
Кога еден од луѓето што дошле да го уапсат го прашал дали има оружје, Младиќ одговорил потврдно и покажал кон масата, каде што се наоѓале два пиштола.
Тогаш бил прашан зошто не го употребил оружјето.
Според сведоштвото што Гускова го пренела, Младиќ одговорил дека забележал оти луѓето кои дошле по него биле во цивилна облека.
„Да беа во воени униформи, ќе пукав“, наводно рекол Младиќ.
Станува збор за негово лично сведоштво дадено години по настанот и пренесено преку Гускова, а не за независно утврдена реконструкција на сите детали од апсењето.
Крај на речиси 16 години криење
Ратко Младиќ беше уапсен на 26 мај 2011 година во Лазарево, со што заврши долгогодишната потрага по еден од најбараните обвинети од Хашкиот трибунал.
По апсењето беше префрлен во Хаг, каде подоцна беше правосилно осуден на доживотен затвор за геноцидот во Сребреница, како и за злосторства против човештвото и воени злосторства извршени за време на војната во Босна и Херцеговина.
Во книгата се наведуваат и други негови сеќавања, меѓу кои и детали за престојот во Русија во 1994 година, кога, според авторите, барал помош за Војската на Република Српска од руските институции.
