Лукот, лимонот и циметот често се дел од домашните рецепти за намалување на мастите во крвта, но научните докази покажуваат дека нивниот ефект не треба да се преценува.
Од овие состојки, најмногу податоци има за лукот. Според американскиот Национален центар за комплементарно и интегративно здравје (NCCIH), одредени додатоци во исхраната што содржат лук можат умерено да придонесат за намалување на вкупниот и LDL-холестеролот кај лица со покачени вредности.
Сепак, тоа не значи дека консумирањето две чешниња лук дневно или домашно подготвен сируп ќе има ист ефект. Различните препарати содржат различни концентрации на активни состојки.
Дополнително, лукот кај некои луѓе може да предизвика стомачни тегоби, гасови и мачнина. Додатоците со лук можат да го зголемат и ризикот од крвавење, особено кај лица што користат антикоагуланси или аспирин.
Циметот исто така е предмет на бројни истражувања, особено во однос на нивото на шеќер во крвта. Сепак, доказите засега не се доволно убедливи за тој да се препорачува како третман за одредена здравствена состојба.
Во количини што вообичаено се користат како зачин, циметот генерално се смета за безбеден. Поголеми количини и долготрајна употреба, сепак, бараат претпазливост. Касија циметот може да содржи поголеми количества кумарин, кој може да претставува проблем особено за лица со заболувања на црниот дроб.
Истражувања се спроведени и за зелениот чај. Во дел од клиничките испитувања било забележано мало намалување на вкупниот и LDL-холестеролот, но без значаен ефект врз триглицеридите. Притоа, голем дел од истражувањата се однесуваат на концентрирани екстракти, а не на обична шолја зелен чај.
Лимонот и ѓумбирот можат без проблем да бидат дел од разновидната исхрана, но нивното комбинирање со лук, оцет или мед не претставува научно докажана терапија за покачени масти во крвта.
Истото важи и за популарните тврдења дека одредени билни напитоци го „детоксицираат“ или „чистат“ организмот. Нема убедливи научни докази дека ваквите режими ги отстрануваат токсините или сами по себе го намалуваат холестеролот.
За контрола на холестеролот, многу посилни докази постојат за намалување на внесот на заситени масти, внесување повеќе растворливи растителни влакна преку овес, мешунки и овошје, редовна физичка активност и одржување соодветна телесна тежина.
Домашните рецепти можат да бидат дел од исхраната, но не треба да ја заменуваат пропишаната терапија. Дали навистина има подобрување на холестеролот и триглицеридите може да се утврди со лабораториски анализи и лекарска процена.
