Американско-израелските напади врз Иран, чија цел била слабеење на иранскиот режим, можеби го постигнале спротивниот ефект – создале уште порадикално раководство, подготвено за долготраен судир со Соединетите Американски Држави.
На ова предупредува Кол Бјуси, поранешен аналитичар на ЦИА, кој во 2015 и 2016 година бил директор за Иран во американскиот Совет за национална безбедност.
Според неговата анализа, по смртта на ајатолахот Али Хамнеи и преземањето на власта од неговиот син Моџтаба Хамнеи, политичката моќ во Техеран се префрлила кон порадикални воени кругови.
„Новото раководство повеќе не размислува како старото“
Бјуси смета дека Вашингтон прави сериозна грешка бидејќи продолжува да ја проценува иранската политика според претпоставките што важеле пред војната.
Според него, преживеаните ирански функционери веруваат дека САД и Израел повторно ќе се обидат да ги елиминираат, дури и доколку биде постигнат прекин на огнот.
Затоа, заканите со нови бомбардирања можеби повеќе немаат ист ефект.
Ормускиот Теснец како моќно оружје
Еден од најсилните инструменти на иранскиот притисок е Ормускиот Теснец, низ кој поминува значителен дел од светската трговија со енергенси.
Според Бјуси, Иран не мора целосно да го затвори овој поморски премин за да предизвика сериозни економски последици. Доволно е да одржува постојана закана што ги зголемува трошоците за транспорт и осигурување.
Најопасното сценарио – нуклеарно оружје
Поранешниот аналитичар предупредува дека новото иранско раководство би можело да заклучи дека развојот на нуклеарно оружје е најдобрата гаранција против идни напади.
Тој смета дека Техеран би можел да го искористи примерот на Северна Кореја и да ги преиспита досегашните ограничувања на својата нуклеарна програма.
Ова засега е проценка за можен развој на настаните, а не потврда дека Иран донел таква одлука.
Вашингтон пред тежок избор
Според Бјуси, САД се соочуваат со две неповолни можности: понатамошна воена ескалација или дипломатски договор што би барал поголеми отстапки од претходно очекуваните.
Како можен излез тој предлага поширок регионален безбедносен договор со меѓународни гаранции.
Неговото главно предупредување е дека Вашингтон мора да преговара со Иран каков што е денес, а не со државата каква што постоела пред војната.
Во спротивно, смета Бјуси, ризикот од долготраен конфликт и поширока регионална катастрофа би можел дополнително да се зголеми.
