Еден од најпознатите документи од времето на Студената војна е писмото што Јосип Броз Тито, доживотен претседател и маршал на Југославија, му го испратил на советскиот лидер Јосиф Сталин. Со него Тито не само што се одбранил, туку и директно му упатил закана.
„Престани да праќаш луѓе да ме убијат, веќе фативме петмина, меѓу кои еден со бомба и еден со пушка. Ако не престанеш, јас ќе испратам еден многу брз во Москва и сигурно нема да треба да испраќам втор,“ стои во писмото.
Раздор меѓу двајцата лидери настанал во мај 1948 година, кога следела Резолуцијата на Информбирото и долгогодишен притисок од советскиот блок врз Југославија. Тито тогаш покажал храброст и решителност, инсистирајќи на државна самостојност и независност од Москва.
Долго време се верувало дека писмото е мит, но британскиот историчар Сајмон Себаг Монтефиоре успеал да го пронајде во личниот сеф на Сталин и го објавил во книгата „Писма што го промениле светот“.
Преведувачот Ненад Дропулиќ истакнува дека односот меѓу Тито и Сталин бил специфичен – Сталин го сметал Тито за свој „најдобар ученик“, а Тито бил единствениот што ги преживеал чистките во Москва во 1936–1937 година.
Приказната за ова писмо останува провокативна и речиси филмски привлечна, симболизирајќи ја решителноста на Југославија да остане независна и да не се покори пред најмоќниот човек на Советскиот Сојуз.
