Силвестер Сталоне откри дека неговата долгогодишна опсесија со мускулестиот изглед и одржувањето на екстремна физичка форма имала висока цена за неговото здравје. Актерот признал дека во еден период развил булимија и дека денес чувствува последици од начинот на кој го третирал своето тело.
Во интервју за „Њујорк тајмс“, Сталоне објаснил дека физичкиот изглед со текот на времето станал многу повеќе од професионална потреба.
„Тоа беше мојот оклоп“, рекол актерот, опишувајќи го односот што го развил кон сопственото тело.
Кога во 1976 година за првпат го одиграл Роки Балбоа, неговиот лик имал релативно просечна градба. Со следните продолженија, меѓутоа, Сталоне сè повеќе се насочувал кон создавање впечатлива и доминантна физичка форма.
Со „Рамбо“ неговата замисла била поинаква – сакал тело кое ќе изгледа атлетски, диво и агресивно, наместо масивно.
„Почнав да размислувам да изградам тело како јагуар, како мачка. Не масивно како Арнолд, туку подиво, агресивно, многу флексибилно и атлетско“, раскажал Сталоне.
Но, желбата за одржување на таквата форма постепено прераснала во опсесија.
„Потоа стана опсесија. Стана навистина лошо. Стигна до точка каде што развив булимија“, признал актерот.
Според него, најтешкиот период бил за време на снимањето на „Роки III“ во 1982 година. Тогаш бил толку фокусиран на изгледот што имал проблем со нормалното внесување храна.
Сталоне зборувал и за употребата на стероиди во тој период. На прашањето дали ги користел, одговорил: „О, Боже, мораше“.
Децениите интензивни тренинзи, физички напори и акробации оставиле последици. Актерот навел дека поминал низ девет операции на грбот, две операции на рамената и три на вратниот дел од ’рбетот.
„Сè денес е последица на сè низ што сум поминал, но сепак сакам да останам во добра форма“, рекол тој.
Промена во неговиот однос кон телото донела улогата во „Полицајска земја“ од 1997 година, каде што наместо мускулест акционен херој го толкувал Фреди Хефлин – шериф со прекумерна тежина и проблем со слухот. Сталоне признал дека токму таа улога му донела чувство на ослободување од долгогодишниот притисок околу изгледот.
Гледајќи наназад, актерот признава дека денес би постапил поинаку, особено кога станува збор за физички опасните сцени.
„Дозволете некој друг да го земе тој товар и немојте сами да ги правите акробациите“, рекол Сталоне, оценувајќи дека неговиот тогашен пристап бил „многу мазохистички“.
