Постојат бројни народни верувања поврзани со бременоста, а едно од најраспространетите е дека трудниците не треба да одат на гробишта или да присуствуваат на погреб. Но, ваквото верување не претставува општо правило на православната црковна традиција.
Во одредени краишта со генерации се пренесува верувањето дека трудницата треба да избегнува гробишта бидејќи тагата, стресот или „лошата енергија“ би можеле да влијаат врз неа или врз бебето. Сепак, станува збор за народни обичаи и верувања, а не за црковна забрана.
Според православната традиција, самата бременост не е причина жената да биде спречена да присуствува на погреб, да посети гробишта, да се помоли или да оддаде почит на починат близок човек.
Од практична гледна точка, многу поважно е како се чувствува трудницата. Погребите можат да бидат силно емотивни и физички напорни, па доколку жената има здравствени тегоби, ѝ е препорачано мирување или тешко го поднесува стресот, треба да постапи според препораките на својот лекар.
Обичаите се разликуваат и од место до место. Она што во едно семејство се смета за строго правило, во друго можеби воопшто не постои. Затоа е важно да се направи разлика меѓу народните верувања и црковните правила.
Доколку трудницата има дилема од верски аспект, може да разговара и со својот свештеник, додека за прашањата поврзани со здравјето најрелевантен е советот од лекар.
