Мотивацијата ретко исчезнува преку ноќ. Според психолозите, многу почесто таа постепено слабее поради навика што на прв поглед изгледа безопасно – постојаното барање туѓо одобрување пред да се донесе одлука или да се преземе акција.
Овој образец на однесување, познат како „екстернализирана регулација“, се опишува во теоријата на самоодредување како состојба во која човекот сè повеќе зависи од мислењето и потврдата на другите, наместо од сопствените вредности и убедувања.
Експертите објаснуваат дека барањето совет само по себе не е проблем. Разликата е во тоа дали советот служи како дополнителна информација или дали без туѓо одобрување воопшто не можеме да донесеме одлука.
Истражувањата покажуваат дека луѓето кои постапуваат во согласност со сопствените вредности имаат постабилна и подолготрајна мотивација, додека оние што постојано зависат од надворешна потврда полесно ја губат желбата за дејствување.
Психолозите препорачуваат постепено да се зајакнува чувството на автономија преку мали секојдневни одлуки што не бараат ничие одобрување. На пример, да се заврши некоја задача без претходно да се бара потврда или да се донесе едноставна одлука самостојно.
Според нив, ваквите мали чекори му помагаат на човекот повторно да изгради доверба во сопствените проценки и природно да ја врати внатрешната мотивација. Истовремено, препознавањето на сопствените вредности и цели е еден од најефикасните начини да се намали зависноста од мислењето на другите и повторно да се почувствува личната контрола врз сопствениот живот.
