По веста за заминувањето на познатата сликарка и сценографка Василиса Радојевиќ, во јавноста излегоа нови, исклучително потресни детали за нејзините последни денови.
Иако со децении важеше за една од најфаталните жени во поранешна Југославија, а нејзиниот живот беше обележан со гламур, аристократски бракови и римски палати, Василиса Радојевиќ почина на 28 октомври во тешка сиромаштија во родниот Никшиќ, Црна Гора.
За тоа во какви услови ги поминала последните денови од животот најдобро сведочи податокот што нејзината сохрана на Старото сити-гробишта во Никшиќ мораше да ја организира и целосно да ја финансира локалниот Центар за социјална работа. Според црногорските медиуми, таа починала сама, без никој свој покрај себе.
На вечното почивалиште познатата уметница ја испратија едвај педесетина луѓе – најтесниот круг пријатели, соседи и најверните почитувачи кои не го заборавија трагот што го остави во уметноста.
Испраќање без некролог
Во весниците се појави само една некролог-читанка, која ја објави нејзин пријател, додека на вратата од нејзиниот дом немаше кој ниту да залепи некролог.
Ваквиот епилог е трагичен и суров контраст на бурниот живот на жената за чија убавина, талент и инат со децении кружеа легенди. Од светските метрополи, белградските галерии, бракот со гроф и врските со познати богаташи кои паѓаа пред нејзината убавина, патот ја доведе до тишината на никшиќското секојдневие во кое, подалеку од очите на јавноста, во сиромаштија и осаменост ги проживеа своите последни денови.
Сепак, скромното испраќање и тешките услови на крајот од животот не можат да ја намалат силата на нејзиниот неукротив дух, ниту вредноста на богатото уметничко наследство што го остави зад себе. Нејзината приказна останува сведоштво за вонвременската убавина и бунтовничкиот живот каков што ретко кој би се осмелил да живее.
