Додека повеќето деца растат со училиште, пријатели и секојдневни активности, детството на Келси Вандерм изгледало сосема поинаку. Таа пораснала во шумите на американската сојузна држава Монтана, без електрична енергија, водовод и речиси без контакт со надворешниот свет.
Причината била необичното убедување на нејзиниот татко дека наскоро ќе настапи крајот на светот.
Во гостување во подкастот на Ден Бекер, Келси открила како изгледал животот во целосна изолација и какви подготовки морала да поминува уште од најрана возраст.
Таткото имал 20 деца и ги подготвувал за апокалипса
Нејзиниот татко, кој со неколку жени имал вкупно 20 деца, одлучил семејството да живее самостојно, далеку од цивилизацијата.
На почетокот живееле во шатор, а подоцна изградиле дрвена колиба.
Децата секојдневно молзеле кози, сечеле дрва, одгледувале храна и учеле вештини за преживување во природа.
Но, најнеобичниот дел од нивното детство биле задолжителните вежби за наводната претстојна катастрофа.
„Моравме да подготвиме торби за итни случаи, опрема за преживување и да ги натовариме ламите, вежбајќи што ќе правиме ако дојде крајот на светот“, раскажала Келси.
„Ако видиш војници, бегај во планините“
Кога одлучила да посетува средно училиште, татко ѝ продолжил да ја предупредува на опасностите во кои верувал.
Тој ѝ наредувал да седи покрај прозорец и да набљудува дали се приближуваат војници или специјални единици.
Доколку забележи такво нешто, требало веднаш да побегне во планините.
Келси признала дека постојаниот страв оставил длабоки последици врз нејзиното детство.
„Целиот живот растев со убедување дека следниот ден може да ми биде последен“, раскажала таа.
Нејзината приказна покажува како стравот од замислена катастрофа може целосно да го обликува животот на едно семејство, особено детството на неговите најмлади членови.
