Научници од Медицинскиот факултет на Универзитетот Вашингтон во Сент Луис идентификувале механизам во мозокот кој би можел да има важна улога во контролирањето на хроничната невропатска болка.
Истражувањето, објавено во научното списание „Current Biology“, се фокусира на специфични рецептори кои функционираат како своевидна биолошка „сопирачка“ за прекумерната активност на нервните патишта.
Откритието засега е добиено во експерименти врз глувци и не значи дека веќе постои нов третман за луѓето. Сепак, научниците сметаат дека механизмот може да послужи како основа за развој на попрецизни терапии во иднина.
Што откриле научниците?
Тимот предводен од професорот Џордан Мекол го истражувал мозочниот регион познат како locus coeruleus, кој учествува во регулирањето на будноста, стресот и обработката на болката.
Во нормални услови овој систем може да помогне во потиснувањето на сигналите за болка. Но, при оштетување на нервите неговото функционирање може да се промени и да придонесе за одржување на хроничната болка.
Посебно внимание научниците им посветиле на му-опиоидните рецептори во овој дел од мозокот.
Кога во експериментите привремено ги отстраниле овие рецептори од конкретни нервни клетки кај глувците, животните покажале зголемена чувствителност на допир и топлина. Кога функцијата на рецепторите била обновена во истите неврони, преосетливоста се повлекла.
Резултатите укажуваат дека овие рецептори имаат значајна улога во контролирањето на прекумерната нервна активност поврзана со болката.
Целта е попрецизен третман
Класичните опиоидни лекови дејствуваат врз рецептори во различни делови од мозокот и телото, поради што нивната употреба може да биде придружена со сериозни несакани ефекти, развој на толеранција и ризик од зависност.
Истражувачите затоа испитуваат дали би можеле селективно да се таргетираат рецепторите во locus coeruleus, без истовремено да се активираат опиоидните рецептори низ целиот организам.
Доколку ваквиот пристап во иднина се покаже безбеден и ефикасен и кај луѓето, би можел да отвори нов правец во третманот на невропатската болка.
Сепак, потребни се дополнителни претклинички и клинички истражувања пред да може да се зборува за терапија достапна за пациентите.
