Македонската православна црква – Охридска архиепископија и православните верници денеска го одбележуваат споменот на Светиот маченик Иполит, еден од светителите чиј живот е поврзан со голема промена на верата, пожртвуваност и страдање.
Во денешниот православен календар се одбележуваат и други значајни личности од црковната историја, меѓу кои Свети Тихон Задонски, како и Преносот на моштите на Преподобен Максим Исповедник.
Животот на Свети Иполит е особено впечатлив поради тоа што тој во почетокот не бил христијанин. Тој бил воен началник и имал задача да го надгледува затворот во Рим. Бил воспитан во духот на тогашното незнабоштво, но неговиот поглед кон животот целосно се променил откако бил сведок на неколку настани кои длабоко го потресле.
По наредба на римскиот цар, Иполит требало да го чува затворениот архиѓакон Лаврентиј. Во тој период тој непосредно гледал како Лаврентиј им помагал на луѓето и, според христијанското предание, како му го вратил видот на слепиот Лукилиј и исцелил повеќе болни.
Сето тоа оставило силен впечаток врз Иполит. Тој поверувал во Христа и решил да стане христијанин, па побарал да биде крстен.
По своето крштевање, Иполит го одвел Лаврентиј во својот дом. Таму архиѓаконот ги крстил и членовите на неговото семејство. Според преданието, во неговиот дом биле крстени вкупно 19 членови на семејството, заедно со старата дадилка Конкордија.
Кога подоцна Лаврентиј бил погубен, Иполит покажал голема храброст. Во текот на ноќта го зел неговото тело и го погребал со почит, иако бил свесен дека со тоа може да се изложи на сериозна опасност.
Неговата постапка не останала незабележана. По наредба на царот Декиј, Иполит бил уапсен и подложен на сурово мачење. Бил тепан со камења по устата и жестоко шибан, со цел да се откаже од својата вера.
Но, ниту страдањата не го натерале да се откаже од христијанството.
Откако царот видел дека Иполит останува цврст во својата вера, наредил пред него да бидат доведени и членовите на неговото семејство. Според црковното предание, неговата дадилка Конкордија и останатите 18 членови на семејството биле погубени.
На крајот бил погубен и самиот Иполит. Според преданието, тој бил врзан за див коњ кој го влечел, по што светителот го завршил својот земен живот.
Обичаи и верувања поврзани со празникот
Во народната традиција, споменот на Свети Иполит се поврзува со семејството, домашниот мир, љубовта и слогата меѓу блиските.
Постојат верувања дека овој ден треба да се помине во мир и заедништво, а семејството да биде што е можно повеќе заедно. Според народното предание, верниците можат да посетат храм, да запалат свеќа и во молитва да побараат здравје, благосостојба и заштита за своите најблиски.
Посебно значење му се дава на заедничкото поминување на денот во кругот на семејството. Верувањето е дека домот во кој владеат слога, љубов и меѓусебно почитување ќе биде проследен со благослов и среќа во текот на годината.
Овие обичаи се дел од народната традиција и верувањата поврзани со празникот, додека суштината на црковното празнување е во молитвата, сеќавањето на светителот и неговиот пример на истрајност во верата.
Денеска се одбележуваат и други значајни светители
Покрај Светиот маченик Иполит, денешниот православен календар го одбележува и Свети Тихон Задонски. Тој е познат како значаен подвижник и духовник на Православната црква, а неговиот живот бил посветен на верата, милосрдието и помошта кон сиромашните и оние на кои им била потребна поддршка.
На истиот ден се празнува и Преносот на моштите на Преподобен Максим Исповедник. Тој останал запаметен како еден од значајните бранители на православното учење и човек кој претрпел тешки страдања поради своите верски убедувања и борбата против монотелитската ерес.
Празнувањето на овој ден во православната традиција носи порака за истрајноста, простувањето, трпението и љубовта кон ближните. Верниците го одбележуваат со молитва, а според традицијата и со посна трпеза.
Споменот на Свети Иполит и останатите светители во денешниот календар претставува потсетување дека верата, семејната слога, милосрдието и грижата за ближните имаат важно место во духовниот живот.
