Традицијата на божиќната погача со паричка е длабоко вкоренета во православниот обичаен календар и се смета за еден од најсилните симболи на среќа, здравје и благосостојба за целата година. Се верува дека лицето кое ќе ја пронајде паричката во своето парче погача ќе биде следено од напредок и благослов – но само доколку се почитуваат одредени, строго утврдени правила.
Во многу семејства, пронаоѓањето на паричката е момент на радост и возбуда, но малкумина знаат дека нејзината улога не завршува тука. Според традицијата, најправилно е паричката да се постави на икона или покрај неа и таму да се чува до следниот Божиќ. Таа не е обична монета, туку симболичен знак на благословот што влегол во домот.
Иако некои луѓе ја носат паричката со себе во паричник или џеб, како лична амајлија, црковната и народната традиција советуваат таа да остане во домот, на свето место. На тој начин, благословот не се врзува само за поединецот, туку за целиот дом и семејството.
Постои и обичај според кој, доколку лицето што ја нашло паричката не сака да ја задржи, може симболично да ја „продаде“ на друг член од семејството, со што му ја пренесува среќата. Сепак, тука постои јасна граница: паричката не смее да се купува со неа нешто ниту да се подарува како обичен предмет. Таквиот чин се смета за нарушување на симболиката и губење на нејзината духовна вредност.
Особено се нагласува дека паричката никогаш не треба да се фрла, губи или занемарува. Таа се смета за благословен предмет и кон неа треба да се однесува со почит, исто како и кон другите божиќни симболи.
Интересен момент во традицијата е и случајот кога никој не ја пронаоѓа паричката. Доколку таа остане во последното парче од погачата, кое е наменето за „куќата“, тоа се толкува како најдобар можен знак. Според верувањето, во таков случај среќата, здравјето и благосостојбата нема да бидат врзани за поединец, туку рамноправно ќе ги споделуваат сите членови на семејството во текот на целата година.
Така, божиќната паричка не е само обичај, туку порака – дека вистинскиот благослов е во заедништвото, почитта кон традицијата и грижата за домот како целина.
