Септември традиционално е најактивниот период од сезоната на урагани на Атлантикот, но годинава ситуацијата е невообичаена – до средината на месецот сè уште не е регистриран ниту еден ураган.
Досега се формирале пет тропски бури – Артур, Берта, Кристобал, Доли и Едуард, но ниту една од нив не успеала да достигне сила на ураган. Вообичаено, до овој период би имало околу осум именувани тропски бури и приближно три урагани.
Атлантската сезона трае од 1 јуни до 30 ноември, а септември вообичаено го носи нејзиниот врв. Токму затоа сегашната ситуација се смета за исклучително невообичаена. Откако постои сателитско следење, најдоцна првиот ураган се формирал на 11 септември, што се случило во 2002 и 2013 година.
Дополнително, американскиот Национален центар за урагани во следните седум дена не очекува систем што би можел да ја прекине необично мирната сезона.
Една од главните причини за ваквата состојба е силниот Ел Нињо на Пацификот. Овој климатски феномен влијае и врз условите над Атлантикот, каде што го засилува вертикалното смолкнување на ветерот. Промените во брзината и насоката на ветерот на различни височини ја нарушуваат организацијата на тропските системи и го отежнуваат нивното прераснување во урагани.
Дополнителна пречка создава сувиот и прашлив воздух над делови од Атлантикот, кој исто така го попречува развојот на силни тропски системи.
Сосема поинаква е ситуацијата на источниот Пацифик. Таму досега се регистрирани 14 тропски бури, од кои пет станале урагани, а три достигнале категорија 3 или повисока. Во еден период истовремено биле активни ураганите Лоуел, Карина и Мари.
Тоа покажува дека тропската активност годинава не е генерално намалена, туку атмосферските услови се значително понеповолни за создавање урагани над Атлантикот.
