Отворањето на црногорската амбасада во семејна куќа со пет спални соби во лондонскиот кварт Пимлико предизвика незадоволство кај дел од соседите, а спорот сега стигна и до Високиот суд. Една од жителките на улицата поднела тужба против Градскиот совет на Вестминстер, тврдејќи дека надлежните не го зеле предвид влијанието на амбасадата врз нејзиното ментално здравје.
Контроверзиите започнале оваа пролет, кога жителите реагирале на поставувањето јарбол и црногорско знаме на улицата Кембриџ, каде што се наоѓаат историски објекти под строга заштита.
Еден од соседите се пожалил до градскиот совет дека јарболот и знамето се „грди за око“ меѓу старите згради. Друг жител го опишал црвеното знаме со златни украси како нешто што го нарушува изгледот на околината, оценувајќи дека амбасадата не се вклопува во мирниот и достоинствен амбиент на белите фасади од периодот на Регентството.
Дополнително незадоволство предизвикало тоа што, според критичарите, не била побарана дозвола за градење пред поставувањето на јарболот и официјалната плоча.
Тензиите делумно се намалиле откако вршителот на должноста амбасадор на Црна Гора организирал прием за соседите. Сепак, не сите биле задоволни од начинот на кој се одвивале настаните. Еден од жителите, како што пренесува „Гардијан“, коментирал дека можеби било подипломатски приемот да се организира уште на самиот почеток.
Сосетката тврди дека амбасадата ѝ предизвикува страв и несоница
Дајана Симпсон (35), која живее со своите родители на истата улица, одлучила спорот да го пренесе пред судските институции. Таа е дипломирана на еден од престижните американски универзитети и е ќерка на поранешен американски дипломат. Според нејзините наводи, на оваа адреса живее повеќе од три децении.
Симпсон поднела тужба против Градскиот совет на Вестминстер, барајќи судска ревизија на одлуката поврзана со амбасадата, како и можност за добивање отштета.
Нејзиниот главен аргумент е дека локалните власти не го разгледале соодветно влијанието што отворањето на црногорската дипломатска мисија би можело да го има врз нејзиното ментално здравје. Таа тврди дека нејзините стравови се поврзани и со неодамнешните тензии меѓу Црна Гора и Русија.
Симпсон прима надоместоци за инвалидитет поради дијагнози на клиничка анксиозност, долготраен ковид и функционално невролошко нарушување. Во својата изјава наведува дека присуството на амбасадата ја вознемирило до степен што редовно се соочува со несоница и чувство на страв.
„Честопати чувствувам потреба да спијам во соба различна од мојата спална соба за да постигнам одреден степен на олеснување; понекогаш како мерка на претпазливост, а понекогаш и среде ноќ кога не можам да го рационализирам моето примарно чувство на страв. На пример, кога ќе слушнам крцкање, веднаш се плашам дека крадец влегол во мојата соба од амбасадата, и покрај тоа што знам дека можноста е многу мала и дека мојата реакција е во голема мера ирационална“, изјавила таа.
Смета дека би можела да биде принудена да го напушти својот дом
Во тужбата Симпсон се повикува на законите за човекови права и еднаквост, тврдејќи дека локалните власти не ги разгледале соодветно нејзините околности и здравствената состојба.
Таа наведува дека поради ситуацијата почнала да размислува дали воопшто може да продолжи да живее во семејната куќа, каде што очекувала да го помине остатокот од животот. Според неа, евентуалното заминување би значело и прекин на врските со локалната заедница во која е поврзана со соседите и луѓето од околината.
Во изјава за „Гардијан“, Симпсон рекла дека верува оти има основа за успех на тужбата. Таа го обвинува советот дека го занемарил нејзиното здравје, дека постапил неразумно и дека не организирал доволно јавна расправа за прашањето.
Според нејзините тврдења, жалбите не биле соодветно разгледани откако британското Министерство за надворешни работи дало одобрение за отворањето на амбасадата.
Советот ги отфрла обвинувањата
Градскиот совет на Вестминстер ги оспорува наводите на Симпсон и смета дека нема доволно докази за тврденото нарушување на нејзините права.
„Нема убедливи докази за какво било мешање во домот на тужителот или во нејзиниот приватен и семеен живот“, наведува советот во својата изјава.
Локалната власт побарала случајот да биде решен со пресуда по скратена постапка, без одржување расправа.
Портпарол на советот посочил дека институцијата е законски обврзана да ги носи одлуките во согласност со важечките правила за урбанистичко планирање, додавајќи дека во оваа фаза не би било соодветно да се дадат дополнителни коментари.
Спорот така отвори прашања за тоа како треба да се усогласат работата на дипломатските претставништва, заштитата на историските градски средини и приговорите на жителите кои сметаат дека одлуките на локалните власти влијаат врз нивниот приватен живот. Засега, советот ги отфрла обвинувањата, додека Симпсон бара судот да ја преиспита постапката со која било одобрено отворањето на амбасадата.
