Една необична геолошка формација во источна Турција повторно ја разгоре глобалната дебата меѓу научници, археолози и верници, откако истражувачки тим доби дозвола за досега најобемно истражување на локацијата за која со децении постојат тврдења дека можеби ги крие остатоците од легендарната Ноева арка.
Станува збор за формацијата Дурупинар, која се наоѓа во близина на планината Арарат – регион кој одамна е во центарот на бројни теории поврзани со библискиот Потоп и исчезнати древни цивилизации.
Истражувачкиот проект „Noah’s Ark Scans“ доби зелено светло од турските власти за спроведување детална научна анализа на теренот. Планот вклучува недеструктивно бушење, напредни системи за далечинско снимање, прецизно 3D мапирање на подземни структури и користење специјализиран подземен дрон наречен „Gopher“.
Според членовите на тимот, претходни радарски мерења покажале аномалии под површината кои не се типични за природни геолошки процеси. Тие тврдат дека се забележани аглести форми, шуплини и подземни празни простори кои би можеле да укажуваат на постоење на голема човечки создадена структура.
Дополнително, истражувачите велат дека идентификувале можен подземен тунел што води кон поголема централна комора, како и просторија со квадратна форма сместена под подлабоките слоеви на земјата.
„Убедени сме дека нешто значајно се наоѓа под површината. Прашањето е што точно“, изјавил еден од истражувачите, додавајќи дека резултатите заслужуваат сериозна научна проверка.
Посебен интерес предизвикуваат и димензиите на формацијата, кои во голема мера се совпаѓаат со библискиот опис на Ноевата арка. Според Светото писмо, арката била долга околу 157 метри, широка 26 метри и висока околу 16 метри, а истражувачите тврдат дека и формацијата Дурупинар има слични пропорции.
Тимот исто така наведува дека анализите на почвата покажале необични хемиски разлики во споредба со околниот терен. Регистрирани се повисоки нивоа на органска материја, калиум и јаглерод, како и пониска pH-вредност, што според нив може да укажува на долготрајно распаѓање на голема дрвена структура.
Сепак, научната заедница останува длабоко поделена околу овие тврдења. Дел од геолозите сметаат дека станува збор за природна формација создадена од ерозија и тектонски движења, без никакви докази за човечка конструкција.
Од друга страна, истражувачкиот тим инсистира дека новите технологии овозможуваат поинаков поглед на локацијата и дека досегашните резултати не треба да се игнорираат.
Формацијата првпат привлекла внимание во 1948 година, кога силни дождови и земјотреси откриле нејзин дел кој претходно бил покриен со кал и седименти. Локален овчар тогаш ја забележал необичната структура, по што започнале бројни истражувања и контроверзни теории.
Според библискиот запис, Ноевата арка се насукала на „планините Арарат“ по големиот Потоп што траел 150 дена. Истражувачите нагласуваат дека во текстот не се наведува конкретен врв, туку поширок планински регион, што остава простор за различни толкувања.
Резултатите од најновата експедиција се очекуваат до крајот на годината и би можеле да донесат нови сознанија за една од најголемите мистерии во религијата и археологијата.
Засега останува отворено прашањето: дали под турските планини навистина се крие траг од Ноевата арка или станува збор за уште една импресивна, но природна геолошка формација која повторно ја разгоре човечката имагинација.
