Замислете град со најмодерни облакодери, широки булевари, луксузни трговски центри и совршена инфраструктура – а сепак, низ неговите улици не поминува ниту еден автомобил, ниту еден пешак.
Станува збор за градот Кангбаши (Kangbashi), кој се наоѓа во регионот Ордос во Кина.
Овој град е најпознатиот светски пример за „град на духови“. Иако беше проектиран за над милион жители со неверојатна архитектура и луксузни објекти, со години остана речиси празен бидејќи луѓето не се доселуваа поради високите цени и оддалеченоста.
Иако во последно време кинеските власти прават напори да го населат со префрлање на добри училишта и администрација, тој и понатаму во светски рамки е синоним за пропадната мега-инвестиција.
Најновиот пример кој го шокираше светот доаѓа од огромните инвестициски проекти во Азија, каде беа потрошени неверојатни суми пари за да се создадат нови метрополи од нула. Иако планот беше овие градови да станат нови економски центри, денес тие се само празни школки кои пропаѓаат под забот на времето.
Главната причина за ваквиот „урбан хорор“ е погрешната проценка на пазарот и преголемата амбиција. Еве што ги претвори овие места во пустини:
- Недостапни цени: Иако зградите се луксузни, обичниот граѓанин не може да си дозволи ниту квадрат во нив.
- Лоша локација: Изградени далеку од постоечките индустриски зони, овие градови не нудат работни места.
- „Балони“ со недвижнини: Инвеститорите градеа само за да ги „вртат“ парите, без вистинска побарувачка за домување.
Наместо илјадници среќни семејства, во овие резиденции денес престојува само тишината. Експертите проценуваат дека одржувањето на овие празни градови чини милиони долари годишно, што дополнително ја продлабочува финансиската криза. Овие места станаа споменици на човечката алчност и лошото планирање, потсетувајќи не дека бетонот и стаклото не прават град – туку луѓето и животот во него.
Додека светот се бори со станбена криза, овие „градови на духови“ стојат како морничав потсетник за тоа како лесно можат да испарат милијарди долари во име на луксузот што никој не го сака.
