Нови анализи за катастрофалните поплави во Непал и Тибет отвораат сериозно прашање – дали подобар систем за рано предупредување можел да спаси значителен број човечки животи.
Според проценката на научната група HiRISK, во погоденото подрачје немало воспоставен соодветен систем за рано предупредување од опасности поврзани со глечерите. Научниците нагласуваат дека почетната лавина од мраз, карпи и друг материјал се движела толку брзо што евакуацијата на луѓето во непосредна близина веројатно би била исклучително тешка.
Но, подолу по течението ситуацијата можела да биде поинаква.
Во извештајот се оценува дека со предупредување од најмалку десет минути, добро организиран и соодветно опремен систем можел да спаси значителен број животи.
Дополнително прашање отвора фактот што непалски и кинески експерти уште на 27 мај, три месеци пред катастрофата, разговарале за ризиците од природни катастрофи во пограничниот регион и за потребата од подобро следење на опасностите.
Според објавените информации, непалската страна барала повеќе податоци за состојбата на глечерите и нивото на водата, додека сè уште не е јасно со какви конкретни информации располагале кинеските власти непосредно пред катастрофата.
Предупредувањето доцнело зад бранот
Податоците за движењето на поплавата дополнително покажуваат колку малку време имале луѓето за реакција. Непалските служби ја добиле првата информација за поплавата околу 8:56 часот, додека бранот, според реконструкциите, веќе навлегол во земјата околу 8:40 часот. До Сјабрубеси, околу 14 километри подолу по течението, стигнал за приближно десет минути.
Тоа значи дека за најблиските населени места практично немало доволно време за класична евакуација. Сепак, научниците сметаат дека за подалечните населби секоја дополнителна минута предупредување можела да биде од огромно значење.
Размерите на катастрофата во меѓувреме продолжуваат да растат. На 1 септември официјалните податоци покажуваат повеќе од 1.000 загинати во Непал и Кина и над 4.400 лица кои сè уште се водат како исчезнати.
Затоа, тврдењето дека „10 минути ќе ја спречеле катастрофата“ би било претерано. Но, според HiRISK, предупредување од десет или повеќе минути за заедниците подолу по течението можело да спаси значителен број животи.
