Вештачката интелигенција сè почесто станува првото место каде што луѓето бараат одговори за своето здравје, но експертите предупредуваат дека брз и убедлив одговор не значи и точна медицинска проценка. Иако четботовите можат да помогнат со објаснување на симптоми и медицински поими, тие не можат да постават вистинска дијагноза ниту да го заменат лекарскиот преглед.
Сè поголем број корисници внесуваат симптоми во разговори со алатки базирани на вештачка интелигенција, надевајќи се дека ќе добијат одговор што ќе им каже што им се случува или каква терапија треба да користат. Но, проблемот е што алгоритмите немаат целосна слика за здравствената состојба на човекот.
Вештачката интелигенција не може да го прегледа пациентот, нема пристап до целата медицинска историја, лабораториските резултати или дополнителните детали што лекарот ги добива преку разговор и физички преглед. Поради тоа, нејзините одговори можат лесно да бидат сфатени како стручна препорака, иако тоа не е нивната вистинска улога.
Кога убедливиот одговор може да стане опасен
Еден од најголемите предизвици кај современите системи со вештачка интелигенција е нивната способност да создаваат одговори кои звучат сигурно и професионално, дури и кога информациите не се целосно точни.
Овој проблем е познат како „халуцинација“ на вештачката интелигенција – ситуација во која системот создава одговор што изгледа логично и уверливо, но може да содржи грешки или неточни заклучоци.
Во областа на медицината, ваквите грешки можат да бидат особено сериозни. Погрешно толкување на симптоми, несоодветен совет за лекување или одложување на посетата кај лекар може да доведат до занемарување на состојба која бара навремена стручна помош.
Четботот може да помогне, но не може да ја замени лекарската проценка
Лекарите со години предупредуваат за ризиците од самодијагностицирање преку интернет, а појавата на четботовите само донесе нова форма на овој проблем.
Поставувањето дијагноза не се сведува само на препознавање на неколку симптоми. Медицинската проценка вклучува детални разговори со пациентот, физички преглед, анализи, дополнителни тестови и долгогодишно професионално искуство.
Вештачката интелигенција може да биде корисна алатка за добивање општи информации, разбирање на медицински термини или подготовка на прашања што пациентот би му ги поставил на својот лекар. Но, таа не треба да се користи како замена за медицински совет од стручно лице.
Кој ја носи одговорноста ако вештачката интелигенција погреши?
Со брзиот развој на генеративната вештачка интелигенција се отвора и едно важно прашање – кој е одговорен кога погрешен одговор ќе предизвика проблем?
Дали одговорноста треба да биде кај компанијата што ја развила технологијата, кај корисникот кој го следел советот или станува збор за ризик што никој не го презема целосно? Овие дилеми стануваат сè поактуелни бидејќи вештачката интелигенција навлегува во области каде што грешките можат да имаат сериозни последици.
Технологијата се подобрува, но внимателноста останува најважна
Компаниите што развиваат системи со вештачка интелигенција постојано работат на воведување дополнителни заштитни механизми, со цел алатките подобро да препознаваат ризични медицински прашања и да ги упатуваат корисниците кон лекарска помош.
Сепак, ниту еден систем не е целосно безгрешен. Затоа, најважно е корисниците да имаат предвид дека вештачката интелигенција може да биде помошник за информации, но конечната проценка за здравјето секогаш треба да ја направи квалификуван медицински професионалец.
