Цинкот е еден од важните минерали за нормално функционирање на организмот, а учествува во голем број процеси поврзани со имунитетот, обновувањето на ткивата, здравјето на кожата и нормалното сетило за вкус.
Недоволниот внес не мора веднаш да предизвика јасни симптоми, но со текот на времето може да се појават знаци кои укажуваат дека организмот не добива доволно од овој минерал.
Еден од нив е променетото или намаленото сетило за вкус.
Можни се и почести инфекции, побавно заздравување на раните, промени на кожата, опаѓање на косата и кршливи нокти. Сепак, овие симптоми можат да имаат и многу други причини, па сами по себе не се доказ за недостиг на цинк.
Минералот игра важна улога во работата на клетките на имунолошкиот систем, а потребен е и при обновувањето на ткивата.
Одредени истражувања покажуваат дека некои форми на цинк, доколку се земат во раната фаза на настинка, може умерено да го скратат траењето на симптомите. Тоа, сепак, не значи дека цинкот може целосно да ја спречи настинката.
На поголем ризик од недоволен внес може да бидат лицата со ограничена исхрана, особено оние кои не консумираат производи од животинско потекло.
Цинк има и во растителната храна, но неговата апсорпција може да биде намалена поради фитатите, соединенија присутни во дел од растителните намирници.
Зголемени потреби има и во периодот на бременост и доење, додека кај децата и адолесцентите минералот е важен за нормалниот раст и развој.
Препорачаниот дневен внес за возрасни мажи е околу 11 милиграми, а за возрасни жени околу 8 милиграми, иако потребите зависат од возраста и физиолошката состојба.
Меѓу добрите извори на цинк се месото, морските плодови, јајцата и млечните производи. Од растителната храна, значителни количества може да се внесат преку семки од тиква, јаткасти плодови, мешунки и интегрални житарки.
Кај растителната исхрана, потопувањето, никнувањето или ферментацијата на одредени намирници може да помогне во намалување на фитатите и подобра искористливост на минералите.
Суплементите може да бидат корисни кога постои утврден недостиг или зголемена потреба, но високите дози не треба да се земаат самостојно и подолг период.
Прекумерниот внес на цинк може да предизвика мачнина и други несакани реакции, а долготрајното внесување високи количини може да ја наруши апсорпцијата на бакар.
Доколку симптомите траат или се повторуваат, најсоодветно е да се побара совет од лекар пред да се започне со суплементација.
