Новата истрага во Куманово, каде 25-годишен осомничен од Старо Нагоричане се товари за убиство на постара жена, повторно ја отвора јавната дебата за најмрачните случаи на сериски убиства во Македонија. Моделот – ранлива жртва, напад во приватен дом и сомнеж за повторување – потсетува на шемите што се забележаа во случаите на Виктор Карамарков во Скопје, Владо Танески во Кичево и Марјанчо Велев во Струмичко. Иако истрагата во Куманово допрва треба да донесе конечни заклучоци, самата можност за серија повторно го отвора прашањето колку брзо системот може да препознае образец пред трагедијата да се повтори.
Во поновата македонска криминална историја ретко се случуваат случаи што јасно можат да се дефинираат како сериски убиства, но имињата на Карамарков и Танески остануваат длабоко врежани во јавната меморија. Заедничко за овие случаи е повторувањето на тешкото насилство врз повеќе жртви и стравот што го создадоа во заедницата.
Серијата убиства на Виктор Карамарков во Скопје во 2009 година шокираше јавноста. Во периодот од март до октомври, тој уби четири постари жени на возраст од 69 до 83 години во нивните домови. Под изговор дека му се потребни пари за болна мајка, Карамарков ги измамувал жртвите да му отворат врата, по што ги нападал со мала секира или туп предмет. Полицијата ги поврза нападите преку сличен профил на жртвите, методот на извршување и траги од местото на злосторството. Карамарков беше уапсен на 27 октомври 2009 година и осуден на доживотен затвор за четири убиства и две убиства во обид.
Случајот на Владо Танески, новинар од Кичево, доби меѓународно внимание. Од 2004 до 2008 година тој беше осомничен за убиство на најмалку три жени околу 60-годишна возраст, кои биле врзувани, сексуално злоупотребувани и задушувани. ДНК анализите и предметите пронајдени при претресот го поврзаа со трагите, а Танески беше уапсен во јуни 2008 година. Неколку дена по притворањето, беше пронајден мртов во затворска ќелија, официјално како самоубиство, па случајот никогаш не доби судска пресуда.
Сличностите со најновиот случај од Старо Нагоричане се особено забележливи во профилот на жртвите и начинот на нападот: постара, ранлива личност, напад во приватен простор и сомнеж за повторување. Токму овие паралели ја зголемуваат загриженоста на јавноста и вниманието кон тековната истрага.
Во мала земја како Македонија, сериските или повторувачките убиства се ретки, но кога се случуваат, трајно ја менуваат перцепцијата за безбедност. Тие отвораат сериозни прашања за раната детекција, координацијата меѓу институциите и начинот на кој се информира јавноста кога постојат првични сознанија за потенцијален серијски напаѓач.
