Иако календарски летото продолжува уште неколку недели, во народната традиција Свети Илија отсекогаш се сметал за симболична пресвртница по која природата почнува постепено да го менува својот ритам.
Според старите верувања, по Илинден најсилните горештини полека остануваат зад нас. Деновите сè уште се топли, но утрата и вечерите стануваат посвежи, а дневната светлина незабележливо се скратува.
Ова верување има и природно објаснување. По летната долгоденица, деновите постепено се намалуваат, па до почетокот на август разликата веќе се чувствува – Сонцето заоѓа порано, ноќите се подолги, а земјата побрзо се разладува.
Во минатото овие промени биле особено важни за земјоделците. По Свети Илија започнувале подготовките за есенските работи, се проценувала жетвата, а започнувало и зреењето на грозјето, смоквите и другите плодови.
Народот исто така верувал дека Свети Илија е господар на громовите, молњите и дождовите, па на неговиот празник се избегнувала тешка работа на нива, а во сушни години се упатувале молитви за дожд и добра жетва.
И денес, иако овие обичаи најчесто се дел од народното наследство, многумина сметаат дека токму по Свети Илија природата испраќа први знаци дека летото полека му го отстапува местото на претстојниот есенски период.
