Министерството за внатрешни работи во текот на изминатата година интервенирало во повеќе од 1.200 пријави за семејно насилство, што повторно ја отвора темата за сериозноста и распространетоста на овој проблем во македонското општество. Податоците покажуваат дека во значителен број случаи, насилството не е изолиран инцидент, туку трае со години во рамки на истите семејства.
Дополнително загрижувачки се и бројките од граѓанскиот сектор. Во невладината организација ЕХО, која нуди поддршка и помош за жртви на семејно и родово-базирано насилство, помош побарале 204 лица. Оваа бројка е двојно поголема во споредба со периодот пред ковид-пандемијата, што укажува дека кризите, изолацијата и економскиот притисок оставиле длабоки последици врз семејните односи.
Експертите предупредуваат дека голем дел од жртвите долго време молчат, најчесто поради страв, финансиска зависност или притисок од околината, а пријавата до институциите доаѓа дури кога ситуацијата станува неподнослива или опасна по живот.
Со цел поефикасна заштита на жртвите, направени се значајни измени во Кривичниот законик. Една од најважните новини е тоа што насилниците ќе можат кривично да се гонат и без жртвата лично да поднесе пријава, со што државата презема поактивна улога во гонењето на ваквите дела и ја намалува можноста насилството да остане скриено.
Истовремено, воведено е и ново кривично дело за злоупотреба на интимни снимки и материјали, особено нивното споделување преку социјалните мрежи без согласност. Оваа измена е дел од пошироките мерки за заштита од родово-базирано насилство, усогласени со обврските што државата ги има преземено со ратификацијата на Истанбулската конвенција.
Надлежните институции најавуваат дека со новите законски решенија ќе се овозможи побрза и поефикасна реакција, но и дека е неопходна постојана едукација и охрабрување на жртвите да побараат помош навреме, за да се спречат трагични последици.
