Соништата со векови ја будат човечката љубопитност, а современата наука сè уште се обидува целосно да објасни зошто сонуваме и каква функција имаат тие.
Сонот претставува низа слики, мисли и чувства кои се појавуваат додека спиеме. Според BBC Bitesize, луѓето во просек сонуваат околу два часа во текот на ноќта, а дел од содржината често е поврзана со неодамнешни искуства.
Најживописните соништа најчесто се поврзуваат со REM-фазата на спиење, кога мозочната активност е висока. Една од научните претпоставки е дека соништата учествуваат во обработката на сеќавањата и емоциите. Друга теорија сугерира дека преку нив мозокот може да „вежба“ реакции на потенцијално опасни ситуации.
Позната е и идејата на Зигмунд Фројд дека соништата се поврзани со потиснати стравови и желби, иако неговото толкување денес не се смета за научно потврдено објаснување на сите соништа.
Посебен феномен е луцидното сонување, кога човекот станува свесен дека сонува и понекогаш може делумно да влијае врз случувањата во сонот.
Научниците проучуваат REM-слични состојби и кај некои животни, што отвора можност и тие да имаат искуства слични на соништата, иако тоа тешко може директно да се потврди.
Кошмарите, пак, можат почесто да се јавуваат при стрес, вознемиреност, болест или нарушен сон, а најчести се во подоцнежните часови од ноќта.
