Приказната за Надежда Артемовна Лебедина со децении се прераскажува како еден од најнеобичните случаи на долготраен ступор – жена која наводно во 1954 година престанала да реагира на светот околу себе, а повторно се разбудила дури 20 години подоцна.
Надежда живеела во тогашниот Советски Сојуз и била мајка на петгодишната Валентина. Според најраспространетата верзија на приказната, сè започнало по тешка расправија со нејзиниот сопруг.
Таа легнала да спие, но следното утро семејството не можело да ја разбуди. Не зборувала, не се движела и речиси воопшто не реагирала на околината.
Лекарите во тоа време не успеале јасно да ја објаснат нејзината состојба, а таа била сместена во психијатриска установа, каде што поминала околу четири години. Нејзината состојба тогаш била поврзувана и со шизофренија.
Откако немало значително подобрување, Надежда била вратена дома, каде што грижата за неа ја презела нејзината мајка.
Во меѓувреме починал нејзиниот сопруг, а нејзината ќерка Валентина била сместена во дом бидејќи бабата не можела истовремено да се грижи и за неподвижната ќерка и за малото девојче.
Наводно слушала сè, но не можела да реагира
Еден од најнеобичните делови од приказната е тврдењето дека Надежда не била целосно несвесна во текот на тие години.
Според подоцнежните сведоштва, таа наводно можела да ги слуша луѓето околу себе и да го чувствува нивниот допир, но не можела да ги отвори очите, да зборува или да го движи телото.
Пресвртот дошол во 1974 година.
Кога Валентина дошла во посета, ја затекнала својата мајка будна и седната на работ од креветот. Според приказната, едно од првите прашања што Надежда ги поставила било: „Дали мама умре?“
Нејзината мајка починала истиот ден.
По враќањето во свесна состојба, Надежда наводно морала повторно да учи да оди, да јаде и самостојно да ги извршува секојдневните активности.
Подоцнежните толкувања го поврзуваат случајот со кататонија – сериозна состојба која може да предизвика изразена неподвижност и значително намалена реакција на околината.
Сепак, околу приказната за Надежда Лебедина постои важна ограда. Голем дел од деталите се пренесувале со години, без лесно проверлива и целосна медицинска документација. Поради тоа, сензационалното тврдење дека таа буквално „спиела 20 години“, како и приказните дека по будењето нагло остарела, не треба да се третираат како сигурно утврдени медицински факти.
Според најчесто пренесуваната верзија, Надежда живеела уште околу две децении по будењето и починала на 74-годишна возраст.
