Речиси секоја класична железничка пруга е опкружена со огромно количество кршен камен. На прв поглед изгледа како обична подлога, но всушност станува збор за еден од најважните делови на железничката конструкција.
Овој слој се нарекува железнички баласт, а има неколку клучни функции – ги стабилизира шините и праговите, ја распределува тежината на возовите, овозможува одводнување на водата и помага во намалувањето на вибрациите.
Особено важно е што не се користат обични заоблени камчиња. Баластот е составен од остро кршен камен со неправилни рабови. Кога ќе се постават еден до друг, камењата меѓусебно се „заклучуваат“ и создаваат стабилна подлога.
Доколку наместо нив се користат мазни и заоблени камења, тие полесно би се поместувале под огромното оптоварување што го создаваат возовите.
Баластот истовремено помага тежината од шините и праговите рамномерно да се пренесе врз подлогата. Тоа е особено важно кај товарните композиции кои можат да тежат илјадници тони.
Камењата имаат важна улога и при дожд или топење на снегот. Празниот простор меѓу нив овозможува водата брзо да се одведува, наместо да се задржува околу праговите и да ја омекнува почвата под пругата.
Дополнително, баластот апсорбира дел од вибрациите што се создаваат при минувањето на возовите и го олеснува одржувањето. Кога со текот на времето ќе се појават нерамнини, специјални машини можат повторно да го распоредат и набијат каменот под праговите.
Кршениот камен го отежнува и растењето на вегетација околу шините, бидејќи нема доволно фина почва во која растенијата лесно би се развивале.
Затоа, она што за патниците изгледа како обичен куп камења всушност е внимателно проектиран дел од железничката инфраструктура кој придонесува пругата да остане стабилна и безбедна.
