Преображение Господово се празнува на 19 август и е еден од големите православни празници. Покрај неговото длабоко христијанско значење, низ вековите со празникот се поврзале и бројни народни обичаи и верувања.
Во народната традиција, Преображение се смета за период кога природата почнува да се менува. Деновите постепено стануваат пократки, ноќите посвежи, а летото полека почнува да ѝ го отстапува местото на есента. Оттука потекнува и старото верување дека на Преображение „се преобразуваат и планините и водите“.
Еден од најпознатите обичаи поврзани со празникот е благословувањето на грозјето и другите плодови. Верниците ги носат во храмовите како знак на благодарност кон Бога за плодовите на земјата. Бидејќи празникот е за време на Богородичниот пост, на Преображение традиционално е дозволено разрешување на риба.
Посебно место во народните верувања има ноќта меѓу 18 и 19 август. Според старото предание, токму на полноќ „небото се отвора“, па луѓето гледале кон него, се молеле и си посакувале желба.
Се верувало дека во тој момент молитвите имаат посебна сила и дека се отвораат „Божјите врати“. Сепак, станува збор за народно верување, а не за црковно учење дека секоја желба изговорена на полноќ нужно ќе биде исполнета.
За православните христијани, суштината на празникот е Христовото Преображение на гората Тавор и повикот кон духовно преобразување, молитва и приближување кон Бога.
