Богатата историја на Туркије е обликувана од цивилизациите кои живееле на нејзините простори со милениуми наназад, правејќи ја земјата неисцрпна ризница на значајни археолошки откритија. Културното наследство што е скриено под површината, станува достапно за пошироката јавност благодарение на проектот „Наследство за иднината“, кој има за цел да ги истакне овие извонредни богатства, проширувајќи ги археолошките напори низ целата земја и воведувајќи нова, динамична ера за археологијата во Туркије. Преку оваа иницијатива, минатата година, беа откриени бројни артефакти од различни периоди и цивилизации, давајќи свеж увид во целокупната историја на човештвото.
Еден од најзначајните археолошки наоди на Туркије од минатата година беше ископан во локалитетот Карахантепе, а тоа е мал сад со три животински фигури, за кој се верува дека е најраната позната тродимензионална митолошка претстава. На овој локалитет беше откриен и столб во форма на буквата Т, изрезбан со човечко лице, додека во Гобеклитепе, локалитет заштитен од УНЕСКО, археолозите открија човечка фигура вградена во ѕид, која служела како заветна жртва. Во Сајбурч беше ископана човечка скулптура на која е прикажан починат човек со зашиена уста, а во Сефертепе два релјефи со човечко лице и монистра со две лица.
Ископувањата во Троја открија златен брош што датира од раното бронзено време (околу 2.500 година п.н.е.) и редок камен од жад. Користен како симбол на општествен статус и моќ, брошот е најдобро зачуван од само три познати примери во светот и се смета за едно од најзначајните типолошки и историски откритија во изминатите 100 години.
Значајни откритија беа направени за време на подводните ископувања на отоманскиот потонат брод Кислан во близина на Датча во Мугла, каде беа пронајдени над 30 пушки, повеќе од 50 гранати, илјадници куршуми, најголемата колекција на лулиња за тутун од отоманската ера и кинески порцелан.
Археолозите открија 4.500-годишни идоли во Тавшанли Хојук во Ќутахја, една од најголемите населби од бронзеното време во Западна Анадолија. Овие идоли, направени од мермер, коска и теракота, даваат вредни сознанија за религиозните практики од таа ера.
При реставрацијата на стоа стара речиси 2.000 години во античкиот град Амастрис, беше откриен редок насмеан приказ на Медуза, позната во митологијата како женско чудовиште со коса од змии и остри заби, која го претвора секој што ќе ја погледне во камен.
На локацијата на УНЕСКО, Ефес во Измир, беше откриена теракотна кадилница со релјеф од египетскиот бог Серапис, а ископувањата во Топрактепе (Еиренеполис), антички град во Караман, открија пет карбонизирани лебови кои датираат од 7 до 8 век од нашата ера.
Меѓу највпечатливите археолошки откритија во Туркије во 2025 година се и 76 питоси (големи садови за складирање) со клинесто писмо што ги користеле Урарците за складирање масло, жито и пијалаци. Оваа колекција на питоси се смета за најголемиот складишен комплекс идентификуван во Ван досега.
