Македонската културна сцена изгуби една од своите најпосветени чуварки на традицијата – Марија Димкова, која почина на 84-годишна возраст. Родена во село Горно Пожарско, Воденско, таа го носеше со себе товарот на историјата и љубовта кон корените, уште од детството кога во 1948 година беше меѓу децата протерани за време на Граѓанската војна во Грција.
Наместо да дозволи болката да ја скрши, Марија ја претвори во сила – собирајќи и негувајќи македонски народни песни од Егејскиот дел на Македонија, особено од Воденско. Нејзиниот глас беше тивок, но полн со емоција, сведоштво за една длабока љубов кон фолклорот и потреба да се зачува идентитетот на народот.
Настапуваше на бројни фестивали и културни манифестации, не само во денешна Македонија, туку и во Егејскиот и Пиринскиот дел, оставајќи трага што ќе остане запаметена. Со секоја песна, таа ја враќаше меморијата на изгубените огништа и ја претвораше во живо наследство.
Со нејзиното заминување, Македонија изгуби не само пејачка, туку и тивка чуварка на традицијата – жена која со пожртвуваност и достоинство ја носеше мисијата да ја зачува душата на народот преку песна. Нејзиниот глас ќе остане како ехо што потсетува дека културата живее преку оние кои ја љубат и ја чуваат.
