На 3 јануари 2026 година, по глобална дипломатска сцена, САД извршија апсење на венецуелскиот претседател Николас Мадуро и неговата сопруга, кои сега се судат во Њујорк за трговија со дрога. Овој чекор ја остави Русија, која досега го поддржуваше Мадуро, во улога на пасивен набљудувач, што ја разоткри слабата позиција на Москва во Латинска Америка.
Мадуро и Русија – од блиски партнери до оставени на маргините Во мај 2025 година, за време на посетата на Москва по повод Денот на победата, Мадуро го опсипа Владимир Путин со пофалби, нарекувајќи ја Русија „клучна сила на човештвото“. Двајцата потпишаа договор за стратешко партнерство и соработка, а Русија со години го поддржуваше венецуелскиот лидер, испраќајќи воени бомбардери Ту-160 на вежби во Каракас и испраќајќи политички сигнали за лојалност.
Сепак, апсењето од страна на САД покажа дека руската поддршка била повеќе симболична отколку практична. Рускиот министер за одбрана Пит Хегсет истакна дека руската воздушна одбрана не можела да го заштити Мадуро при американската акција.
Путин молчи, Вашингтон владее со ситуацијата Три дена по апсењето, Путин остана без коментар, а последната официјална комуникација меѓу него и Мадуро беше новогодишна честитка. Русија претходно реагираше со дипломатска загриженост и побара преговори, но реално немаше начин да ја промени ситуацијата.
Експертите оценуваат дека Русија не може да се меша во употребата на американските вооружени сили во регионот и затоа одржува воздржана реторика. „Русија во основа го изневери Мадуро“, истакнува Нил Мелвин од RUSI, додавајќи дека ситуацијата е делумно предизвикана од војната во Украина и променетата улога на САД како посредник во регионалните конфликти.
Украинската перспектива – внимателен оптимизам Во Украина следат внимателно. Претседателот Володимир Зеленски и Министерството за надворешни работи не го признаваат Мадуро и предупредуваат дека американската акција покажува што е можно кога е потребно.
Политиколозите во Киев, како Петро Олешчук, потенцираат дека апсењето би можело да има позитивен ефект врз цените на нафтата и на економските преговори, бидејќи Венецуела, со стабилен американски надзор, може повторно да отвори производство и извоз на нафта. Со намалување на приходите на Русија од енергенти, долгорочно се ослабува способноста за финансиска поддршка на војната во Украина.
Меѓународната позиција на Русија слабеe Германскиот политиколог Феликс Рифер истакнува дека угледот на Москва во светот се ослабува. „Кој се потпира на Русија, не треба да очекува заштита“, вели Рифер. Нил Мелвин додава дека Русија веќе ги загуби сојузниците како Ерменија, Сирија и сега Венецуела, додека војната во Украина ја ослабува нејзината способност за одржување на глобални партнерства.
Иако Куба останува еден од ретките сојузници во Латинска Америка, експертите сметаат дека опциите на Русија се „многу ограничени“. Дури и земјите со блиски врски со Москва чувствуваат растечки американски притисок, а апсењето на Мадуро е јасен сигнал за доминација на Вашингтон во Западната хемисфера.
Заклучок Апсењето на Мадуро ја покажува реалноста: Русија ја губи својата способност да го брани своето влијание во Латинска Америка, додека САД демонстрираат директно, практично влијание. Сцената на Венецуела е индикатор за слабеењето на руската меѓународна позиција и ја нагласува зависноста на Москва од одржување на умерена реторика во светот, особено додека војната во Украина продолжува.
