Пред неколку години Унгарија започна амбициозна програма за поттикнување на наталитетот, нудејќи им на младите брачни парови поволни кредити и финансиски олеснувања. Дел од долгот, па дури и целосниот износ, требаше да биде отпишан доколку семејствата добијат деца во предвидениот рок.
Меѓутоа, иако мерката првично беше претставена како решение за демографската криза, денес дел од корисниците се соочуваат со сериозни финансиски предизвици.
Многу семејства ги искористиле државните поволности верувајќи дека ќе ги исполнат условите за отпишување на кредитите. Но, поради здравствени проблеми, променети животни околности или неможност да основаат семејство, некои од нив сега се принудени да враќаат значителни суми, дополнети со камати и други трошоци.
Програмата беше дел од пошироката стратегија на владата на Виктор Орбан за зголемување на бројот на новородени, преку финансиска поддршка на семејствата наместо преку зголемена имиграција. Иако властите тврдат дека мерките помогнале на илјадници семејства, критичарите сметаат дека дел од граѓаните биле охрабрени да преземат долгорочни финансиски обврски врз основа на неизвесни животни планови.
Поради тоа, кај дел од корисниците се појавува страв од извршители, губење имот и акумулирање долгови кон државата.
Случајот од Унгарија отвори поширока дебата низ Европа за тоа дали финансиските стимулации навистина можат да го решат проблемот со нискиот наталитет или се потребни подлабоки и подолгорочни општествени политики за да се постигнат трајни резултати.
