Југословенската кинематографија во осумдесеттите години од минатиот век тешко може да се замисли без Гала Виденовиќ. Со својот актерски талент, харизма и впечатлива убавина, таа важеше за една од најзабележителните актерки од својата генерација.
Првите позабележителни чекори ги направи во филмот „Мојот татко на определено време“, а вниманието на публиката и филмските критичари го привлече со улогата на Весна во драмата „Јагоди во грлото“.
Сепак, најголемата популарност низ регионот ѝ ја донесоа ликот на шармантната Русинка Наташа во култниот серијал „Жикина династија“, како и улогата на Естер во филмот „Бал на вода“.
Токму кога нејзината кариера се наоѓаше на врвот, Гала донесе неочекувана одлука. Во 1989 година ги напушти овие простори и се пресели во сончевиот Малибу, во Калифорнија, каде што започна сосема ново животно поглавје.
Таму се омажи за режисерот Владимир Алексиќ, со кого изгради семеен живот и ги доби синовите Демијан и Павле.
„ИМАВ ГОЛЕМИ ПЛАНОВИ, А ПОТОА СТАНАВ МАЈКА“
Гала признава дека ретко ги гледа филмовите во кои глумела. Како што објаснила во едно интервју, телевизорот не го вклучува често, но понекогаш пријатели и познаници ѝ јавуваат кога на програмата се емитува некое од нејзините остварувања.
„Навистина ретко ги гледам. Понекогаш ќе се случи да го вклучам телевизорот, а луѓето знаат да ми се јават и да ми кажат дека се емитува „Јагоди во грлото“, „Бал на вода“, „Вила орхидеја“, серијата „Пет“ или „Метла без дршка“. Ако во тој момент имам можност да седнам пред телевизорот, понекогаш ќе погледнам дел од нив. Но, во принцип, не ги гледам своите филмови“, раскажала актерката.
Кога сепак ќе се најде пред екран и ќе види некоја од своите поранешни улоги, таа не се доживува себеси во ликот што го толкувала. Наместо тоа, ја гледа актерската изведба како да станува збор за друга личност.
„Не го гледам тоа така. Не се гледам себеси, туку си велам: „А, види ја оваа“. Ја набљудувам како кој било друг лик, како што ги гледам и другите луѓе. Тоа не сум јас. Јас само му го позајмив своето физичко тело на некој лик – Весна, Драгана, Лепосава или Софија“, објаснила Виденовиќ.
Нејзиното заминување во САД, иако се случило во период кога имала успешна актерска кариера, не било обид по секоја цена да се пробие во Холивуд.
Актерката раскажала дека Калифорнија ѝ била позната уште од детството, бидејќи првпат ја посетила со родителите кога имала пет, шест или седум години. Затоа, преселбата не ја доживеала како освојување нова територија, туку како враќање на место кое ѝ било блиско.
„Првпат отидов во Калифорнија со родителите кога имав пет, шест или седум години. За мене тоа беше како втор дом. Не беше во стилот: „Сега одам таму за да победам и да освојам нешто“. Едноставно, тоа е како некој да се пресели во Чачак, Пожаревац или Лисабон – на место што веќе му е познато. Кон крајот на осумдесеттите решив само да ја сменам адресата. Всушност, заминав во мојот друг дом“, раскажала таа.
Виденовиќ открила дека во еден момент постоеле сериозни планови поврзани со нејзината кариера во Америка, но дека приватниот живот донел пресврт. Откако станала мајка, приоритетите ѝ се промениле, а семејството го ставила пред професионалните амбиции.
„МОЕТО СЕМЕЈСТВО Е МОЈ ХРАМ“
Со текот на годините, семејството станало најважниот дел од нејзиниот живот. Денес, нејзините синови се возрасни луѓе и имаат свои семејства.
„За мене семејството е храм. На прво место ми се Влада и децата. Тие сега се возрасни луѓе, имаат свои семејства и свои деца“, изјавила актерката.
Кога била прашана дали тоа значи дека станала баба, Гала со посебна гордост потврдила дека ужива и во таа животна улога.
„Да, јас сум баба на две прекрасни внучки – Вида и Милица“, открила таа.
Иако денес живее далеку од некогашниот регионален медиумски сјај, Гала Виденовиќ и понатаму останува запаметена по ликовите што ги одбележаа југословенските филмови и серии од осумдесеттите години.
