Во судницата денес, сведочењето на наставничката на шестгодишната Катја од училиштето „Јохан Хајнрих Песталоци“ предизвика емотивна реакција кај обвинетиот Стојанче Јовановски, кој почна да плаче.
Наставничката раскажуваше за периодот кога имало сознанија за семејно насилство во домот на детето, кои ѝ биле пренесени од мајката на Ивана и потврдени со насоки од училиштниот психолог да се следи благосостојбата на Катја.
Таа опиша како девојчето, и покрај тешката ситуација дома, на часовите изгледало среќно, дружељубиво и активно, и како нацртаните цртежи одразувале ведар и насмеан живот. Наставничката спомена и ситуација пред Нова година кога таткото на Катја влегол во училницата и ја поздравил, додека Колешката од училиштето редовно известувала за емоционалната состојба на детето.
Сведочењето се однесуваше и на настаните од 2 март 2026, кога Ивана ја земала Катја од училиште, а девојчето било среќно и пријателски настроено кон мајка си.
Емотивната реакција на Стојанче Јовановски во судницата доаѓа во контекст на сведочењето за детската благосостојба и влијанието на семејната ситуација врз Катја.
