Последните вести дека „конечно е решена мистеријата“ на Големата пирамида на Куфу звучи како сензационално археолошко откритие, но вистината е посложена и поинтересна. Станува збор не за конечен доказ за тоа како пирамидата била изградена, туку за нов компјутерски модел што сугерира дека масивниот објект можел да биде граден со внатрешен спирален систем на рампи. Тие рампи подоцна биле затворени и покривани со камени блокови, па затоа денес не се видливи однадвор.
Автор на моделот е Висенте Луис Росел Роиг, а неговиот труд е објавен во списанието npj Heritage Science. Роиг истакнува дека класичните претстави – една голема надворешна рампа или постојано видлива спирална рампа – не ја објаснуваат доволно брзината со која пирамидата морала да се гради. Големата пирамида содржи околу 2,3 милиони блокови, а, според вообичаените проценки, градењето требало да се вклопи во владеењето на фараонот Куфу. Ова значи дека поставувањето на нов блок требало да се случува на секои неколку минути, што претставува голем логистички предизвик.
Токму тука новиот модел нуди алтернатива. Според пресметките, повеќе тимови можеле паралелно да ги влечат блоковите по благо наклонети рампи кои се виткале околу пирамидата одвнатре. Таквата организација овозможува побрзо движење, помалку меѓусебно попречување и изградба што може да се вклопи во временската рамка од околу 20 до 27 години. Во пресметката се вклучени и вадењето на каменот, транспортот по Нил и сезонските паузи.
Оваа хипотеза не е само теоретска – таа се потпира на познати археолошки траги. Роиг се повикува на папирусите од Вади ал-Џарф, каде се опишува транспортот на камен по Нил, како и на сознанијата дека древните Египќани користеле санки, јажиња, лостови, бакарни алати и навлажнет песок за олеснување на влечењето на товарот. Со други зборови, новиот модел не нуди фантастично решение, туку се обидува да покаже дека пирамидата можела да се изгради со технологии што навистина постоеле во Старото Кралство.
Најинтересниот дел од новата теорија е поврзан со внатрешните празнини што веќе биле откриени со муонско снимање. Во 2017 година, научници откриле голема, претходно непозната празнина над Големата галерија, долга најмалку 30 метри. Подоцнежни анализи потврдиле и коридорести структури кај северната страна на пирамидата. Новиот модел не тврди дека овие празнини директно ја докажуваат рампата, но геометријата на пирамидата е во согласност со идејата за сложена внатрешна градежна логистика.
Сепак, научникот сам предупредува дека ова не е затворен случај, туку работна хипотеза која сè уште треба да се тестира. Потребни се дополнителни геофизички истражувања, барање траги од абење на рабовите на блоковите и попрецизно мапирање на можните внатрешни патеки.
Со други зборови, Големата пирамида сè уште ја чува својата мистерија. Науката направи голем чекор кон разбирање на можните методи на градба, но сè уште не може да даде конечен одговор за тоа како е создадено едно од најголемите чуда на античкиот свет.
