Адолесценцијата е период што носи бројни предизвици и за децата и за родителите. Бунтовноста, желбата за поголема независност и склоноста кон ризични одлуки често предизвикуваат несогласувања во семејството, поради што многу родители посегнуваат по казни како начин на воспитување.
Сепак, клиничкиот психолог Најџел Лата смета дека казнувањето ретко носи долгорочни резултати и честопати може дополнително да ги оддалечи тинејџерите од нивните родители.
Според него, младите во овој период се особено ранливи на различни проблеми, како што се насилство, употреба на дрога, криминал, но и депресија, апатија и психолошки потешкотии. Затоа е важно родителите навреме да препознаат кога нивното дете се соочува со проблем и да реагираат без одложување.
Лата објаснува дека мозокот на тинејџерите функционира поинаку и дека строгите казни често предизвикуваат отпор наместо промена на однесувањето. Наместо казнување, тој советува родителите да создадат мотивација кај децата и да им помогнат самите да ги препознаат последиците од своите постапки.
Психологот нагласува дека бунтовноста е природен дел од растењето и созревањето. Според него, задачата на родителите не е да го скршат тој бунт, туку да го насочат детето кон подобри избори преку разбирање, поддршка и добра комуникација.
Токму затоа, наместо казни и конфликти, клучот за подобар однос со тинејџерите лежи во довербата, разговорот и создавањето причини поради кои тие самите ќе сакаат да носат правилни одлуки.
