Додека светот внимателно ги следи случувањата на Блискиот Исток, првичните проценки велат дека драматичен ценовен шок во следните неколку месеци е малку веројатен. Но вистинската опасност за Европа можеби воопшто не е краткорочната цена – туку нешто многу подлабоко.
Тензиите околу Ормутски Проток повторно ја отворија ранливата точка на глобалната енергетска мапа. Иако најголем дел од нафтата што минува низ овој теснец завршува во Азија, секое нарушување таму веднаш се одразува врз светските пазари. Референтната нафта Brent Crude веќе забележа раст, што е сигнал дека неизвесноста е доволна за да ги раздвижи берзите.
Но аналитичарите предупредуваат: вистинскиот ризик не е моменталниот скок, туку долгорочното пренасочување на енергетските текови. По војната во Украина, Европа брзо ги смени добавувачите и ја зголеми зависноста од алтернативни извори, вклучително и од САД и земјите од Заливот.
Организацијата ОПЕК најави зголемување на производството, што може да го ублажи притисокот. Сепак, тоа не го решава проблемот со транспортните маршрути и геополитичките ризици.
ЕУ располага со задолжителни резерви од 90 дена, но прашањето е колку долго може да издржи доколку кризата се пролонгира. Дополнително, постепеното дистанцирање од Русија ја зголеми зависноста од други партнери – меѓу кои и Катар, втор најголем извозник на течен природен гас.
Ако конфликтот се продлабочи, Европа би можела повторно да се најде во енергетски пресврт – овојпат со уште помал простор за маневрирање.
