Поттикнат од случајот со Кристијан Јосип Периш, хрватскиот инфлуенсер Марко Кукурин го прекина петгодишниот молк и изнесе потресни детали за смртта на својата мајка Сања, која во 2021 година починала по лекувањето во Психијатриската болница „Свети Иван“ во Загреб, обвинувајќи го болничкиот персонал за сериозни пропусти.
- Инфлуенсерот Марко Кукурин тврди дека неговата мајка Сања починала по лекувањето во Психијатриската болница „Свети Иван“ во Загреб, со сериозни пропусти на персоналот.
- Наведува дека била врзана за кревет, дека не можел да стапи во контакт со неа и дека му било кажано оти починала од сепса на 53-годишна возраст.
- Вели дека дури сега проговорил поради случајот со Периш, дека контактирал адвокат и повикал на промени во системот.
Случајот со Кристијан Јосип Периш, кој ја потресе хрватската, но и регионалната јавност, и отвори бројни прашања за постапувањето кон пациентите во психијатриските установи, го поттикна и хрватскиот инфлуенсер Марко Кукурин да го прекине повеќегодишниот молк.
Во емотивна исповед тој откри потресни детали за смртта на својата мајка Сања, која во 2021 година починала по лекувањето во Психијатриската болница „Свети Иван“ во Загреб, изнесе сериозни обвинувања на сметка на болничкиот персонал и откри зошто за сето тоа одлучил јавно да зборува дури пет години подоцна.
Марко го сними видеото пред болницата во која се лекувала неговата мајка, а на самиот почеток се осврна на прашањата од следбениците кои го прашувале зошто за нејзината смрт не проговорил порано.
„Порано не зборував затоа што, кога мајка ми лежеше овде во оваа клиника, јас имав само 20 години. Не бев подготвен да зборувам и не бев доволно храбар и психички стабилен за да можам да кажам такво нешто. Тоа беше ситуација во која едноставно не можев тогаш да се снајдам. Ме обзеде лутина, па ме обзеде бес, но едноставно немав сила“, призна тој.
Неговата мајка првпат се лекувала во споменатата установа во 2020 година, а една година подоцна повторно била хоспитализирана. Марко тврди дека за време на нејзиниот втор престој дошло до сериозни пропусти во негата, а особено го боли фактот што поради епидемиолошките мерки за време на пандемијата на коронавирусот не можел да ја посетува.
„Последните две недели од нејзиниот живот не ми дадоа да ја слушнам на телефон затоа што рекоа дека таа не е во состојба да ми се јави“, раскажа тој.
Според неговите зборови, мајка му за време на хоспитализацијата била врзана за кревет, а информациите што ги добивал за нејзината здравствена состојба биле недоволни.
„Мама беше врзана за кревет со денови, многу веројатно, како што и слушнав, во нехумани услови“, рече тој, нагласувајќи дека дел од информациите ги изнесува врз основа на она што го дознал дополнително.
Особено го мачат настаните што ѝ претходеле на нејзината смрт на 15 август 2021 година.
Како што раскажа, на 13 август добил информација дека болницата планира да ја пушти неговата мајка дома. Меѓутоа, тврди дека за тоа не го известиле него, туку неговиот татко, иако токму Марко, според неговите зборови, бил задолжен за грижата за мајка му.
„Кога ѝ се јавив на докторката и ја прашав психијатарката зошто му јавиле нему, дали знаат тие дека и тој има историја на болест, ми рече: ’Знаеме, секако‘. Па како тогаш му јавиле нему кога знаете дека јас сум старател на мама?“, се присети тој.
Марко тврди дека тогаш самиот предложил пред отпуштањето да се провери како неговата мајка функционира надвор од болничкото одделение, по што, според неговите зборови, одлуката за враќање дома била одложена.
„Мене ми беше фасцинантно што јас, како нестручно лице, ѝ давам на докторката мислење како би требало и што би требало да се направи“, рече тој.
Веќе следниот ден, на 14 август, следувал повик кој целосно го затекнал. Лекарката, како што тврди, го известила дека неговата мајка има температура од 40 степени и дека итно ја превезуваат на инфектологија.
„Јас слушам. Јасно ми е дека состојбата на мојата мама е многу лоша. Да се потсетиме, ден претходно требаше да биде пуштена дома. Мене не ми беше јасно од каде виталните знаци. Жената дојде да ја лекува психата, одеднаш дојде со некое очигледно големо воспаление, инфекција“, раскажа тој.
Само ден подоцна стигнала најлошата можна вест: „На петнаесетти само добив дојава околу седум наутро дека починала.“
Марко откри дека неговата мајка во моментот на смртта имала само 53 години. Според неговите зборови, обдукциските наоди не дале целосни одговори за околностите на нејзината смрт.
„Секако дека правевме наоди од обдукцијата кои не беа целосни и кога тоа му го дадов на форензичар на читање, ми беше кажано дека овде може само да се види дека починала од сепса, а конкретните причини не можеме да ги знаеме“, објасни тој.
Тврди и дека од болничкиот персонал не добил задоволително објаснување како дошло до инфекцијата.
„Кога дојдов во оваа болница по работите на мама и кога ги прашав како мама добила болничка бактерија и како дошло до сепса, докторката упорно ми велеше: ’Па тоа ви е болничка бактерија‘. И потоа кога повторно ќе прашав како мојата мама дошла до тоа и до сепса, одговорот беше ’болничка бактерија‘“, раскажа тој.
Особено го погодило, тврди, кога докторката како пример ја споменала својата баба која на 95-годишна возраст починала од сепса.
„Само да се потсетиме, мојата мама тогаш имаше само 53 години, што е повеќе од 40 години разлика. Не знам како некој се осмелува воопшто така да разговара со мене и за мојата мама“, рече тој.
Се присети и на доаѓањето во болницата на 16 август, ден по смртта на мајка му, кога ги презел нејзините лични работи. Тврди дека тогаш повеќе никој не инсистирал на епидемиолошките правила поради кои претходно не можел да ја види.
„Никој не ме праша за тест, за корона, никој не ме праша каде ми е маската, каде ми се ракавиците, никој не ме праша кој е тој што дошол со мене. Само влеговме и повеќе короната не беше важна“, раскажа тој.
Во видеото сподели и вознемирувачко тврдење кое, како што вели, му го пренела жена која неколку дена престојувала на истото одделение како неговата мајка.
„Една жена која лежеше три дена овде со мама ми се јави. Памети како мама беспомошно го довикуваше моето име и како се смееле“, рече тој.
Нагласи дека се сомнева оти за време на лекувањето на мајка му се случило многу повеќе од она што неговото семејство успеало да го дознае, но и призна дека за своите сомнежи нема цврсти докази.
„Дали е сомнително? Апсолутно е. Можам ли сето тоа да го докажам? Па можеби и не можам, но мислам дека она што можам е да се борам“, порача тој.
Објасни и зошто неговото семејство тогаш не покренало правни постапки.
„Искрено, немав пари за тужби, немав сила и, она што е најважно, немав психички капацитет и здравје ниту таа зрелост во главата за да направам нешто“, призна тој.
Покрај видеото објави и подолга порака во која дополнително опиша колку му било тешко повторно да се соочи со болните спомени.
„И еве, ви ја кажувам, мои, вистината. Најинтимната и најлошата приказна што сум ја доживеал во мојот живот, а и понатаму слушам луѓе како пишуваат зошто не порано? Тешко е да се бориш против системот, да не речам и невозможно“, напиша тој.
Откри и дека никогаш не го видел телото на мајка си по смртта, што дополнително му го отежнува прифаќањето на сето она што се случило.
„Еве, стојам овде и не ми е срам да кажам дека поминавме низ пекол кој никому не му го посакувам на овој свет и искрено ви велам, воопшто не е лесно да се стои овде и сега да се зборува сето ова“, порача тој.
Марко истакна дека денес не зборува само поради својата мајка, туку и поради другите семејства кои сметаат дека нивните блиски биле жртви на пропусти во здравствениот систем. Во својата објава го спомена и случајот со Кристијан, поради кој повторно се отвори расправата за постапувањето кон пациентите во психијатриските установи.
„Сега ова не го зборувам само тажно, го зборувам ова луто, го зборувам ова бесно, го зборувам ова од желба да направиме промена, бидејќи ова што ѝ се случи на мојата мама е страшно и ова што му се случи на Кристијан е страшно“, рече тој.
Откри дека контактирал адвокат и ги повика луѓето со слични искуства да се јават за заеднички да се обидат да покренат промени.
„Сега зборувам. За сите жртви и за оние кои не можат. Доста е од угнетување и од оние кои се казнуваат со опомени“, напиша тој.
Се заложи и за воведување видео-надзор во болниците и домовите за стари лица, како и за подобрување на условите за работа на здравствените работници и поголема одговорност на институциите.
На крајот ги повика граѓаните на собир на 21 ноември во 18:30 часот на Плоштадот на бан Јосип Јелачиќ во Загреб.
„Би сакал Хрватска како нација да одлучи овој пат да не биде пасивна, туку храбра. Мораме да се потрудиме ова да не се заборави за еден месец и да не се заташка како илјада работи што се направени досега“, порача тој.
Својата емотивна исповед ја заврши со апел јавноста да не го осудува поради долгогодишниот молк.
„Немој да судиш што не кажав порано, туку суди им на оние кои се виновни за тоа, суди му на системот“, заклучи тој.



