Случајот со 19-годишната Исидора Ивковиќ и по повеќе од две децении останува една од трагичните приказни од Бањица која привлече големо внимание поради околностите под кои девојката го загубила животот.
Исидора на 10 август 2004 година отишла во станот на својот сосед Игор Раденовиќ, кој живеел само три ката над нејзиниот семеен дом во Паунова улица во Бањица. Посетата траела само околу 15 минути, но вечерта завршила со пукање и тешко ранување на девојката.
Исидора била погодена во пределот на главата и лекарите шест дена се бореле за нејзиниот живот. На 16 август, сепак, таа им подлегнала на повредите.
Од самиот почеток истрагата била проследена со бројни прашања. Особено внимание предизвикала информацијата дека по пристигнувањето во станот полицијата го пронашла пиштолот во левата рака на Исидора. Нејзиниот татко подоцна тврдел дека неговата ќерка била деснак.
Токму оваа околност била една од причините поради кои случајот предизвикал дополнителни сомнежи и прашања.
Сè се случило за само петнаесетина минути
Според тогашните медиумски информации, Исидора околу 21:30 часот се упатила кон станот на Раденовиќ. Тој живеел во истиот влез, а според нејзините пријатели, таа тоа лето го запознала малку подобро на море.
Нејзините пријатели тогаш изјавувале дека Раденовиќ не бил дел од нивното друштво и дека не знаеле многу за него. Иако речиси две години живеел во истиот влез со семејството на Исидора, таа, според нивните зборови, практично не го споменувала.
Никој од нив не можел да претпостави дека кратката посета кај соседот ќе заврши трагично.
Исидора во станот останала само околу 15 минути. Потоа била пронајдена со тешка прострелна повреда во главата.
Според тогашните информации, куршумот ја погодил во левата слепоочница. Соседите, наводно, го виделе Раденовиќ како ја напушта зградата во трк, додека полицијата по пристигнувањето во станот го затекнала оружјето во близина на Исидора.
Додека медицинските екипи се бореле за нејзиниот живот, полицијата започнала потрага по Раденовиќ.
За семејството следувале шест дена неизвесност и надеж. Но на 16 август стигнала најлошата можна вест – Исидора починала.
Нејзиниот татко во тие моменти не зборувал за одмазда. Тој барал само вистината да излезе на виделина и одговорниот да биде казнет.
„Не чувствувам омраза и не барам одмазда, туку само ја сакам вистината и праведна казна за ова злосторство“, изјавувал тој во тоа време.
Пиштолот во левата рака отвори низа прашања
Од самиот почеток на истрагата се појавиле околности кои предизвикувале недоумици.
Една од нив била положбата на пиштолот. Според тогашните медиумски извештаи, оружјето било пронајдено во левата рака на Исидора. Нејзиниот татко, сепак, тврдел дека таа била деснак.
Покрај тоа, останало нејасно што точно се случувало во станот во текот на краткиот период меѓу пристигнувањето на Исидора и пукањето.
Не било целосно разјаснето ниту каков бил односот меѓу двајцата. Нејзините пријатели тврделе дека не го познавале Раденовиќ како близок човек од нивното друштво и дека Исидора ретко или воопшто не зборувала за него.
Еден од нејзините пријатели тогаш изјавил дека можеби се познавале само од видување, бидејќи живееле во истиот влез, а дека повторно се сретнале на море.
Така, клучниот дел од приказната – што точно се случило во тие петнаесетина минути – останал обвиткан со бројни прашања.
Раденовиќ побегнал, а потоа ја дал својата верзија
По пукањето, Раденовиќ не останал во станот. Побегнал и неколку дена бил недостапен за полицијата.
Шест дена по настанот, тој се предал на истражен судија, во придружба и по договор со својот адвокат Боривоје Боровиќ.
Тогаш ја изнел својата верзија за она што се случило.
Раденовиќ тврдел дека немал намера да ја убие Исидора и дека пукањето било несреќен случај. Според неговиот исказ, девојката дошла во неговиот стан, седнала во дневната соба и си наточила сок.
Тој, како што тврдел, тргнал кон бањата за да се истушира. Во еден момент се сетил на фотографии што сакал да ѝ ги покаже додека таа го чекала.
Дошол до плакарот каде што биле фотографиите и, според неговата верзија, под работите напипал пиштол „берета“ со калибар 6,35 милиметри.
Тврдел дека оружјето околу една година претходно му го оставил пријател кој живеел во странство.
Според неговиот исказ, во тој момент му дошла идеја да се пошегува со Исидора, па со пиштолот во рака се упатил назад кон дневната соба.
Раденовиќ тврдел дека вратата тешко се отворала затоа што удирала во орман. Според неговата верзија, кога ја отворил со раката во која го држел пиштолот, оружјето испукало.
Куршумот ја погодил Исидора во левата слепоочница.
Тој подоцна тврдел дека во првиот момент не сфатил дека ја погодил девојката. Според неговиот исказ, гледал низ просторијата обидувајќи се да утврди каде завршил куршумот, а дури потоа ја забележал Исидора.
Потоа, според неговата верзија, отишол кај соседка за да побара помош. Таа повикала полиција и Итна медицинска помош.
Но Раденовиќ не ги почекал нивното пристигнување. Наместо тоа, го напуштил објектот.
Подоцна тврдел дека бил во шок и дека не знаел како да му објасни на таткото на Исидора што се случило.
Судот не поверувал дека станувало збор за несреќен случај
Во 2006 година, две години по трагичниот настан, Раденовиќ бил осуден на единствена казна од 12 години и шест месеци затвор за убиството на Исидора и за недозволено поседување оружје.
Судот утврдил дека на 10 август 2004 година, во својот стан во Паунова улица, Раденовиќ со умисла ја убил Исидора Ивковиќ.
Било утврдено и дека без дозвола поседувал наполнет пиштол „ЦЗ берета“ со калибар 6,35 милиметри.
При образложувањето на пресудата, судот навел дека Раденовиќ знаел дека оружјето е наполнето и дека го насочил кон главата на Исидора, иако бил свесен за опасноста.
Особено внимание било посветено и на неговото однесување по пукањето.
Според судските заклучоци, Раденовиќ се обидел да создаде впечаток дека станувало збор за несреќен случај, меѓу другото и со поставувањето на пиштолот во раката на Исидора, а потоа го напуштил местото.
Судот не ја прифатил неговата верзија дека оружјето случајно испукало и дека тој потоа само го оставил пиштолот и заминал да побара помош.
Во пресудата било заклучено дека тој бил свесен за дејството на оружјето и за последиците од неговото користење.
Едно прашање останало без целосен одговор
Иако судската постапка завршила со осудителна пресуда, за семејството на Исидора останало едно од најтешките прашања – што било вистинскиот мотив за нејзиното убиство?
Што точно се случило меѓу неа и Раденовиќ во тие кратки минути во станот? Дали дошло до расправија? Каков бил нивниот однос? Што се случило непосредно пред да биде употребено оружјето?
На дел од овие прашања никогаш не бил даден одговор кој целосно би ја затворил приказната.
Како отежнувачка околност било наведено и тоа што Раденовиќ одбивал да одговори на одредени прашања поврзани со случувањата непосредно пред пукањето.
Така, семејството добило судска потврда дека смртта на Исидора не била несреќен случај и дека Раденовиќ бил одговорен за нејзината смрт, но мотивот останал нерасчистен.
Подоцна, во 2012 година, Раденовиќ бил опфатен со амнестија.
Зад случајот останала трагичната приказна за 19-годишната Исидора, која една августовска вечер отишла во соседниот стан и по само петнаесетина минути била тешко ранета. Шест дена подоцна таа починала, а нејзиното семејство засекогаш останало со прашањето што навистина се случило во тие кратки моменти на десеттиот кат.
