Во бугарската јавност се разгоре нова политичко-безбедносна афера, откако во телевизиско гостување беа изнесени тврдења кои укажуваат на можна сериозна злоупотреба на државниот систем за заштита на функционери.
Според изјави на криминалистот Иван Савов, постои сомнеж дека во 2015 година тогашен народен претставник сам организирал испраќање на заканувачко писмо до своја адреса, со цел да создаде основа за добивање официјална државна заштита од безбедносните служби.
Иако овие тврдења засега се претставени како наводи и не се официјално потврдени, тие повторно ја отворија дебатата за начинот на кој се одобруваат безбедносни мерки за политичарите и дали системот може да биде злоупотребен за лични или политички цели.
Во јавната дискусија беше посочено дека Националната служба за безбедност во Бугарија во одредени случаи излегува надвор од својата основна функција, со критики дека нејзини ресурси понекогаш се користат за активности кои немаат директна врска со државната безбедност.
Експерти за безбедносни прашања укажуваат дека дел од службениците биле ангажирани и во активности од приватна природа за политички функционери, што, според нив, дополнително ја замаглува границата меѓу државната служба и личните интереси на поединци.
Дополнителна критика се однесува и на тоа дека опсегот на лица кои добиваат државна заштита е поширок од неопходното, што отвора прашања за рационално користење на безбедносните ресурси.
Во дебатата се прави споредба и со некои западноевропски модели, каде што заштитата на државните функционери најчесто е интегрирана во редовните полициски структури, без посебни паралелни служби.
Според аналитичари, честите кадровски промени и политички влијанија врз безбедносните институции дополнително ја намалуваат нивната стабилност и доверба, што може да има директно влијание врз нивната ефикасност.
Случајот предизвика силни реакции во јавноста и повторно ја отвори темата за транспарентноста и контролата врз службите задолжени за заштита на државните функционери.
