Наместо обична снимка од сообраќајот, камерата за мерење брзина во Бјеловар снимила момент кој за 18-годишен мотоциклист може да има прилично скапа последица.
Младиот возач од Бјеловар, Хрватска, додека минувал со својот мотоцикл покрај камерата на улицата „Петра Бишкупа Вене“, решил да направи навредлив гест кон уредот. Тој ја подигнал левата рака и ѝ покажал среден прст на камерата.
Иако во непосредна близина во тој момент немало полициски службеници, снимката подоцна била искористена во постапката што ја спровела полицијата.
Според информациите од Бјеловарско-билогорската полициска управа, надлежните оцениле дека гестот не бил само несоодветно однесување кон камерата, туку претставувал навреда и омаловажување на службените лица кои преку мерните уреди вршат надзор над сообраќајот.
Токму затоа случајот добил поинаков тек од она што можеби го очекувал младиот мотоциклист.
Казната може да достигне илјадници евра
Против 18-годишникот бил поднесен обвинителен предлог до надлежниот Општински суд поради прекршок против јавниот ред и мир.
Станува збор за член 17 од хрватскиот Закон за прекршоци против јавниот ред и мир, кој опфаќа навреда или омаловажување на државни органи и службени лица при вршење на нивната должност.
За ваков прекршок законот предвидува значително повисока санкција отколку што би можел да очекува некој за навредлив гест.
Предвидена е парична казна од 700 до 4.000 евра, а како алтернативна санкција може да биде изречена и казна затвор до 30 дена.
Според хрватскиот „Тпортал“, полицијата неофицијално предложила да биде изречена минималната парична казна од 700 евра.
Така, гестот кој можеби во моментот му изгледал како кратка шега или непромислен потег, може да резултира со сериозен финансиски трошок.
Случајот е интересен и поради тоа што покажува дека камерите во сообраќајот не служат исклучиво за регистрирање на прекршоци поврзани со брзината. Снимките можат да бидат важен доказ и кога се истражуваат други прекршоци, доколку на нив е забележано релевантно однесување.
Уште една навика може непотребно да го троши автомобилот
Покрај необичниот случај со мотоциклистот, возачите често прават и други работи во сообраќајот без да размислуваат дека со текот на времето можат да влијаат врз автомобилот.
Една од честите навики кај возачите на автомобили со рачен менувач е додека стојат на црвено светло да ја држат притисната педалата за куплунг, а менувачот да остане во прва брзина.
На краток рок, ваквата навика не значи дека куплунгот веднаш ќе се расипе. Сепак, доколку редовно се повторува за време на подолги запирања, одредени компоненти можат непотребно да бидат оптоварени.
Кога возачот ја притиска педалата за куплунг, се активира потисното лежиште, односно аксијалниот лагер. При нормално менување брзини, тоа трае само кратко време.
Проблемот може да настане кога возачот стои подолго време со притисната педала.
Ако на семафор се чека 30 секунди, една минута или подолго, потисното лежиште целото тоа време останува под оптоварување. Тоа е непотребно доколку автомобилот мирува.
Поради тоа, при подолго стоење, практична навика е менувачот да се стави во неутрална положба, односно во лер, а педалата за куплунг целосно да се отпушти. Возилото потоа се задржува со сопирачката.
На тој начин се избегнува непотребното оптоварување на потисното лежиште и може да се намали неговото абење. Ова е особено релевантно за возачите кои често се движат низ градски сообраќај и поминуваат долго време во колони и на семафори.
Рачката од менувачот не е потпирач за рака
Постои уште една навика која е многу распространета кај возачите на автомобили со рачен менувач – постојано држење на раката врз рачката од менувачот.
Иако делува безопасно, постојаниот притисок од раката може да се пренесува врз механичките компоненти во системот на менувачот.
Рачката е наменета за менување на брзините, а не за потпирање на раката во текот на возењето.
Долготрајниот притисок може непотребно да влијае врз виљушката на менувачот и другите компоненти, што со текот на времето може да придонесе за нивно абење.
Затоа, кога не се менува брзината, најдобро е раката да биде на воланот, а рачката од менувачот да се користи само кога е потребно.
Двата примери покажуваат како навидум мали навики или непромислени постапки можат да имаат непотребни последици – во едниот случај потенцијално висока парична казна, а во другиот постепено абење на автомобилските компоненти.
