Иран денеска погуби двајца мажи кои биле уапсени по антивладините протести во североисточниот град Машхад во јануари. Али Хемати и Маџид Никандиш биле обвинети од судските власти дека биле вмешани во смртта на четворица припадници на безбедносните сили.
Двајцата биле погубени со бесење, откако Врховниот суд ги потврдил смртните казни што во мај ги изрекол Револуционерниот суд во Машхад.
Според иранскиот судски медиум „Мизан“, Хемати и Никандиш учествувале на антивладините протести во Машхад на 8 јануари. Судските власти ги обвиниле дека во текот на протестите нападнале продавница, предизвикале пожари и оштетиле јавен имот.
„Мизан“, повикувајќи се на наводни признанија на Хемати, објавил дека тој со нож нападнал припадник на Басиж, паравоена организација која е под контрола на иранските власти. Според истиот извештај, Хемати потоа му го предал ножот на Никандиш, кој наводно го употребил при напад врз друго лице.
Сепак, во објавените информации не е прецизирано кои од четворицата припадници на безбедносните сили биле убиени во настаните за кои биле обвинети двајцата мажи. Исто така, не е објаснето на кој начин нивните наводни постапки биле поврзани со сите четири смртни случаи.
Иранските власти досега не објавиле целосна судска документација или независни докази со кои би ги потврдиле обвиненијата. Значаен дел од случајот се темели на признанија кои им се припишуваат на Хемати и Никандиш.
Во јули, извори за „Иран интернешнл“ тврделе дека Никандиш бил изложен на тортура во затвор и дека бил принудуван да признае.
Иранските власти и во претходни случаи поврзани со протести и политичко несогласување користеле обвиненија како шпионажа, дејствување против националната безбедност или „непријателство кон Бог“. Организациите за човекови права предупредуваат дека ваквите обвиненија можат да бидат употребени против демонстранти и политички затвореници и да доведат до изрекување смртни казни.
„Амнести интернешнл“, „Хјуман рајтс воч“ и експерти на Обединетите нации претходно документирале случаи во кои иранските револуционерни судови донесувале пресуди во забрзани постапки, при што обвинетите, според тие извештаи, немале соодветен пристап до адвокатска помош.
