Поранешната детска ѕвезда Џенет МекКурди со својата автобиографија „I'm Glad My Mom Died“ предизвика огромно внимание, но и отвори тешка тема за своето детство и односот со нејзината мајка Дебра.
Зад провокативниот наслов на книгата, всушност, стои лично сведоштво за години во кои, според нејзините тврдења, мајка ѝ имала силно влијание врз нејзиниот живот, кариерата и секојдневните одлуки.
МекКурди во книгата пишува дека започнала да оди на аудиции уште како мало дете, иако актерството не било нејзина желба. Нејзината мајка, која самата имала неостварени амбиции, верувала дека преку ќерка ѝ може да постигне успех во светот на забавата.
Како што Џенет добивала повеќе ангажмани, така глумата постепено станувала центар на нејзиниот живот.
Болеста на мајката станала дел од секојдневието
Кога Џенет била многу мала, на нејзината мајка ѝ бил дијагностициран рак на дојката.
Во својата книга, актерката опишува дека болеста била постојано присутна во семејниот живот и дека мајка ѝ често зборувала за неа.
МекКурди се присетува дека како мало дете не можела целосно да разбере што се случува, но чувствувала дека од неа се очекува да покажува одредена реакција и емоции.
Според нејзиното сведоштво, мајка ѝ дури ги анализирала реакциите на членовите на семејството на видеото во кое ја соопштила својата дијагноза.
За Џенет, која тогаш била само дете, ваквите ситуации оставиле трага и придонеле кон чувството дека мора постојано да внимава како се однесува и што покажува пред мајка си.
Животот ѝ бил под постојан надзор
Во книгата, МекКурди опишува дом во кој имало голем број насобрани предмети, што влијаело и врз условите во кои живеело семејството.
Како што растела, контролата врз нејзиниот живот, според нејзиното сведоштво, станувала сè поголема.
Мајка ѝ одредувала на кои активности ќе оди, на кои аудиции ќе се појавува и како треба да се претстави пред луѓето од телевизиската индустрија.
Џенет исто така пишува дека нејзината мајка имала строги правила поврзани со нејзиниот изглед и телесниот развој. Таа наведува дека била изложена на нездрави ограничувања во исхраната и постојано следење на нејзиното тело.
Овие искуства, според МекКурди, подоцна придонеле за нејзината борба со нарушувања во исхраната и сериозно влијаеле врз нејзиниот однос кон самата себе.
„iCarly“ требало да биде нејзиниот голем успех
На 14 години Џенет ја добила улогата на Сем Пакет во популарната серија „iCarly“.
Серијата станала голем хит, а МекКурди стекнала огромна популарност како една од најпознатите млади телевизиски ѕвезди.
Но, според нејзината книга, славата не значела дека конечно добила слобода.
Таа опишува дека и во тинејџерските години нејзиниот живот останал под силно влијание на мајка ѝ. Во исто време, МекКурди во своите мемоари зборува и за непријатни ситуации поврзани со работата во телевизиската индустрија.
Таа наведува искуство со креаторот на „iCarly“, Ден Шнајдер, кое го опишала како непријатно. Шнајдер подоцна се соочил со јавни обвинувања поврзани со работната средина и однесувањето кон вработените, иако тоа не е исто што и утврдена судска одговорност за наводите од книгата.
Контролата продолжила и кога станала полнолетна
Според сведоштвото на МекКурди, проблемите не исчезнале ниту кога станала возрасна.
Таа опишува дека мајка ѝ продолжила да се меша во нејзините одлуки, професионалниот живот и личните односи.
Кога Џенет се обидела да започне посамостоен живот и да живее одделно, мајка ѝ повторно била присутна во нејзиното секојдневие.
Особено тешко за неа било чувството дека мора да го заслужи одобрувањето на мајка си.
Во еден од најболни делови од книгата, МекКурди опишува како мајка ѝ ја обвинила дека нејзините постапки се причина за повторното појавување на нејзината болест.
За Џенет, ваквите зборови претставувале огромен емоционален товар и чувство на вина.
Дури по смртта на мајка ѝ почнала да го менува својот живот
И покрај тешките искуства кои ги опишува во книгата, МекКурди признава дека долго време имала силна потреба од љубов и одобрување од својата мајка.
По смртта на Дебра, Џенет постепено почнала да се дистанцира од животот кој до тој момент го водела.
Таа се откажала од актерството, започнала психотерапија и се посветила на сопственото закрепнување и разбирање на искуствата од детството.
Подоцна започнала да пишува и режира, градејќи кариера во која самата има поголема контрола врз својата работа.
Нејзината автобиографија станала начин отворено да зборува за тоа низ што поминала и за последиците што, според неа, ги оставиле годините на емоционална контрола.
Самата книга не е само приказна за поранешна детска ѕвезда, туку и нејзин обид да објасни како изгледал животот зад телевизиската слава и зошто, по толку години, решила да проговори за своето детство.
