Сè поголем број македонски граѓани во последниот период ги полнат маркетите во пограничните градови во Грција и Србија, во обид да пронајдат пониски цени и поповолни понуди за секојдневните производи. Локации како Лерин и Врање стануваат сè почести дестинации за викенд-шопинг, каде на паркинзите пред големите трговски синџири редовно се забележуваат возила со македонски регистарски таблички.
Најчесто се купуваат основни прехранбени и потрошувачки производи како млеко, месо, масло за јадење, средства за хигиена, кафе, слатки и други артикли за кои купувачите сметаат дека се значително поевтини отколку во домашните маркети. Дел од граѓаните посочуваат дека освен цената, важен фактор е и перцепцијата за повисок квалитет на одредени производи, поради што сè почесто се одлучуваат за купување надвор од земјата.
Особено изразен е интересот за маркетите во Лерин, кој за жителите од Битола, Ресен, Прилеп и околните градови претставува блиска и лесно достапна дестинација. Слична ситуација се забележува и во Врање, каде македонските купувачи редовно пристигнуваат со однапред подготвени списоци за набавка и организирани посети во текот на викендите.
Она што некогаш се сметаше за повремена навика, денес за дел од семејствата прераснува во редовна пракса со цел да се намалат месечните трошоци. Во услови на постојан раст на цените и зголемен притисок врз животниот стандард, потрошувачите сè почесто прават детални споредби меѓу цените во домашните и странските маркети, обидувајќи се да ја максимизираат вредноста на својот буџет.
Економските аналитичари со години укажуваат дека ваквите појави се интензивираат во периоди кога граѓаните чувствуваат намалена куповна моќ. Во такви услови, одлуките за купување сè помалку се базираат на навика или удобност, а сè повеќе на конкретна заштеда, дури и ако тоа подразбира дополнително патување и чекање на граничните премини.
Домашните трговци, од своја страна, објаснуваат дека цените се формираат под влијание на повеќе фактори, вклучувајќи транспортни трошоци, енергенси, плати, даноци и набавни цени. Сепак, за потрошувачите клучен останува конечниот износ што го плаќаат на каса, особено кога станува збор за основните животни намирници.
Токму затоа сè поголем број семејства одлучуваат дел од месечните набавки да ги прават во соседните земји, убедени дека на тој начин добиваат повеќе производи за ист износ на пари. Трендот на прекуграничен шопинг, иако не е нов, во последниот период станува сè поизразен и отвора пошироки прашања за конкурентноста на домашниот пазар, стабилноста на цените и куповната моќ на граѓаните.
