Македонските шуми, веќе опустошени од разорни пожари, сега се соочуваат со нов, сериозен непријател – нелегалната сеча на дрвја. Од источната Плачковица до Снеговските Ридови над Битола, дрвокрадците бескрупулозно го уништуваат шумскиот фонд, често организирани во мрежи што функционираат без контрола. Институциите повикуваат на поддршка од граѓаните, додека експертите предупредуваат дека штетите стануваат неповратни.
Најсвежиот пример доаѓа од околината на Радовиш, каде шумската полиција и ЈП „Национални шуми“ на дело фатиле група дрвокрадци во Плачковица. Заменик-директорот на ЈП „Национални шуми“, Кире Михаилов, објаснува дека одземени биле моторни возила и моторни пили користени за бесправна сеча. „Ги ризикувавме животите за Плачковица, но недостига јавна поддршка за ваквите мерки“, истакна Михаилов, апелирајќи до граѓаните да ја сфатат сериозноста на штетата што ја предизвикува нелегалното сечење.
Слична ситуација се регистрира и над Битола, во Снеговските Ридови. Локални жители и планинари пријавуваат купишта исечени дрвја и двоколки полни со огревно дрво, што доведува до ерозија на патеките и оголување на ридиштата кои некогаш го штителе градот од ветрови и поројни дождови. Во 2025 година, шумската полиција од Битола евидентирала над 143 случаи на нелегална сеча и две кривични пријави на овој регион, што укажува на зголемување на ваквата активност.
Проблемот не е ограничен само на локално ниво. Истражувањата покажуваат дека илегалната сеча е широко распространета, вклучувајќи ги и планинските масиви околу Шар Планина. Во источниот дел на земјата, полицијата разобличи организирана група која предизвикала уништување на приближно 6.000 хектари шума, со штета проценета на околу 104 милиони евра. Меѓу уапсените се и службеници од МВР, ЈП „Национални шуми“ и Министерството за земјоделство.
Михаилов предупредува дека дрвокрадците се активни речиси во сите планински региони, загрозувајќи ја природата и безбедноста на локалните заедници. Експертите и еколошките активисти повикуваат на итни и строги институционални мерки, бидејќи, како што наведуваат, без нив Македонија може да изгуби значителни делови од својот шумски фонд.
Граѓанските иницијативи за пошумување, како акциите кај Битола и на други места низ земјата, покажуваат дека заедниците се подготвени да придонесат, но нивните капацитети не можат да ја надоместат штетата од систематското дрвокрадство. Без континуирана поддршка и ефективни контроли, македонските шуми се изложени на уште поголема катастрофа.
