Света Параскева била родена во Рим во семејство на христијани и уште од најраното детство била воспитувана во верата во Христа. Од мала се трудела да ги следи Божјите заповеди и да живее според христијанските начела. Нејзиниот живот, исполнет со вера и благочестие, бил пример и за луѓето околу неа, на кои со своето однесување им го покажувала патот кон спасението.
По смртта на нејзините родители, Параскева не го задржала семејниот имот за себе. Таа го разделила имотот на сиромашните, а потоа се замонашила. Како монахиња продолжила уште посилно да ја живее и проповеда својата вера, отворено зборувајќи за Христа и не обидувајќи се да го скрие своето христијанско убедување.
Тоа било особено опасно во периодот кога Римската империја жестоко ги прогонувала христијаните. Параскева, сепак, не се откажала од својата вера ниту се исплашила од заканите.
Според преданието, први ја обвиниле пред властите некои Евреи, по што била изведена пред царот Антонин. Царот се обидел со убедување и ласкање да ја натера да се откаже од христијанството, но неговите обиди биле безуспешни. Параскева останала цврста во својата вера.
Откако не успеале да ја поколебаат со зборови, била подложена на тешки маки. Според житието, била изложена на оган и ѝ бил ставен усвитен шлем на главата. И покрај страшното мачење, таа преживеала, што христијанското предание го опишува како чудесно Божјо спасение.
По ослободувањето, Параскева го напуштила Рим и продолжила да патува од едно место до друго. Нејзината мисија била да ја шири христијанската вера меѓу луѓето кои во тоа време не биле христијани.
Според преданието, во уште два града била изведувана пред локалните владетели и судии и повторно била мачена поради верата во Христа. И во тие моменти, како што се наведува во нејзиното житие, се случувале големи чуда, а таа брзо се опоравувала од претрпените страдања.
Незнабожците, сепак, нејзините чудесни дела ги толкувале како магија, додека нејзиното закрепнување го припишувале на силата на нивните божества. Параскева, според преданието, јасно им одговорила дека не ја исцелиле нивните богови, туку Христос, кого таа го сметала за единствен вистински Бог.
На крајот, нејзиното сведоштво на верата завршило со маченичка смрт. Според црковното предание, кнезот Тарасиј наредил да биде погубена со меч.
Така завршил животот на света Параскева, која според христијанското предание останала верна на својата вера до самиот крај, и покрај прогоните, заканите и тешките мачења.
Света Параскева пострадала за Христа во вториот век, а нејзините мошти подоцна биле пренесени во Цариград. Нејзиното житие останало запаметено во христијанската традиција како сведоштво за истрајноста, верата и подготвеноста да се поднесе страдање за религиозните убедувања.
