Во Јапонија со децении се практикува „шинрин-јоку“ или „шумско капење“ – едноставна навика што подразбира бавна прошетка низ шума и свесно уживање во природата преку мирисите, звуците и глетките.
Практиката е воведена во 1982 година како дел од национална иницијатива за поттикнување на луѓето почесто да престојуваат во природа. За разлика од планинарењето или спортските активности, целта не е физички напор, туку забавување на темпото, длабоко дишење и целосно насочување на вниманието кон околината.
Според бројни научни истражувања, престојот во шума може да придонесе за намалување на стресот, подобрување на расположението и намалување на менталниот замор. Кај дел од испитаниците е забележано и намалување на нивото на кортизол – хормонот поврзан со стресот, како и понизок крвен притисок и посмирен срцев ритам.
Експертите објаснуваат дека природната средина му овозможува на мозокот да се одмори од постојаните информации и стимули со кои секојдневно се соочуваме во градовите. Наместо сообраќајна бучава и екрани, шумата нуди тишина, пеење на птици и свеж воздух, што може да помогне во намалување на чувството на преоптовареност.
Научниците ги истражуваат и фитонцидите – природни соединенија што ги испуштаат дрвјата. Постојат индикации дека тие може позитивно да влијаат врз чувството на благосостојба, иако оваа област сè уште е предмет на дополнителни истражувања.
За „шумско капење“ не е потребна никаква специјална опрема. Доволни се 30 до 60 минути мирна прошетка низ шума, без брзање и без постојано користење на мобилниот телефон.
Оваа навика лесно може да се практикува и во Македонија. Планините и шумите како Водно, Маврово, Пелистер, Галичица, Шар Планина, Скопска Црна Гора и Јакупица нудат одлични услови за краток бег од градската бучава и време поминато во природа.
Иако една прошетка не може да ги реши сите проблеми, експертите сметаат дека редовниот престој во природа може да биде едноставен начин за подобрување на менталната благосостојба и намалување на секојдневниот стрес.
