Приказните и верувањата поврзани со Баба Ванѓа и денес привлекуваат големо внимание. Меѓу нив е и тврдењето дека одредени расипани работи во домот не треба долго да се оставаат непоправени, бидејќи наводно ја нарушуваат неговата „енергија“.
Според овие езотерични толкувања, особено се издвојуваат часовникот, осветлувањето, вратите и водоводот.
Запрен или расипан часовник симболично се поврзувал со застој и недостиг на напредок, па советот бил што побрзо да се поправи или отстрани.
Честото прегорување на сијалици, пак, според ваквите верувања се толкувало како знак на напнатост и нерешени конфликти во домот. Од практична гледна точка, честото прегорување секако може да укажува и на проблем со електричната инсталација.
Посебно значење им се припишувало и на вратите и бравите. Врата што шкрипи, виси или тешко се затвора во суеверијата се поврзувала со пречки и нарушена хармонија.
Последни се чешмите и канализацијата. Водата во езотеричните учења се поврзува со протокот на енергијата, па капењето на чешма или честото затнување на одводите се толкувале како знак дека нешто во животот „не тече“ како што треба.
Сепак, ваквите толкувања се дел од суеверија и езотерични верувања и нема научни докази дека расипан предмет може да предвиди или да предизвика несреќа. Практично, дефектите е најдобро навреме да се поправат поради безбедност, трошоци и удобност во домот.
