Научници од Универзитетот во Мериленд развиле необичен „паметен“ уред кој се прикачува на долната облека и може континуирано да го следи испуштањето цревни гасови. Првите резултати покажале нешто што веројатно ќе изненади многумина – здрав возрасен човек во просек испушта гасови околу 32 пати дневно.
Досегашните истражувања најчесто зависеле од самите испитаници, кои требало да запишуваат колку често имале гасови или чувствувале надуеност. Овој метод не бил особено прецизен, бидејќи луѓето заборавале да ги регистрираат сите случаи или едноставно не ги забележувале помалите испуштања.
Постоеле и директни мерења со ректални сонди, но тие биле непријатни и непрактични за долготрајно следење. Новиот систем се обидува да го реши токму овој проблем.
Станува збор за мал нослив сензор кој дискретно се прикачува на долната облека и го следи водородот во испуштените гасови. Водородот е особено интересен за истражувачите бидејќи го создаваат микроорганизмите во цревата при ферментацијата на храната.
Од 4 до дури 59 пати дневно
Во истражувањето учествувале речиси 60 здрави лица. Дел од нив го носеле уредот во текот на секојдневните активности седум дена, додека друга група учествувала во експеримент со контролирана исхрана.
Испитаниците можеле удобно да го носат системот повеќе од 11 часа дневно.
Резултатите покажале дека здравите возрасни лица во просек испуштаат гасови 32 пати во текот на еден ден. Тоа е значително повеќе од бројката од околу 14 епизоди дневно која често се наведува во медицинската литература.
Сепак, разликите меѓу луѓето биле огромни. Кај некои биле регистрирани само четири случаи дневно, додека кај други бројката достигнувала дури 59.
Истражувачите сметаат дека објективното мерење може да помогне подобро да се разбере што претставува нормално создавање цревни гасови, бидејќи во моментов не постои јасно утврдена референтна вредност.
Не е направен само за броење гасови
Потенцијалната примена на технологијата е многу поширока од необичната статистика. Истражувачите сметаат дека следењето на гасовите би можело да помогне при анализирање на дигестивните проблеми, реакциите на одредена храна и активноста на цревниот микробиом.
Цревните гасови најчесто содржат водород, јаглерод диоксид и азот, а кај некои луѓе и метан. Следењето на водородот може да даде информации за тоа кога и колку интензивно микроорганизмите во цревата ја ферментираат храната.
Следниот чекор на истражувачите е технологијата да ја тестираат кај неколку стотици луѓе, следејќи ги нивните дневни и ноќни обрасци, исхраната и составот на цревниот микробиом.
