Откако било утврдено дека милионите кои Хакан Темелатан требало да ги проследи во Еквадор не стигнале до крајната дестинација, туку завршиле на сметката на неговата компанија, припадници на кавачкиот клан, според наводите во материјалот, започнале со притисоци и смртни закани кон него.
Според нивните тврдења, парите потоа биле вложени во неговиот хотел и приватни бизниси, поради што од Темелатан барале веднаш да врати најмалку 500.000 евра и долгот да го обезбеди со својот имот.
Темелатан, според размената на пораки, одговорил дека не може веднаш да го исплати целиот износ, туку понудил да го врати во две рати од по 250.000 евра. Наместо да се смири ситуацијата, ваквата понуда предизвикала дополнителни закани и притисоци.
Во една од пораките, Миловиќ зборувал за исплатата и за можноста да се преземат активности против Темелатан, додека во друга порака му било порачано дека должи пари на „сериозни луѓе“ и дека долгот мора да го реши.
Бидејќи парите не биле вратени, веќе од последниот ден на септември, според наводите, започнало попишување на имотот на Темелатан и разгледување начини како да се преземе неговиот имот.
Во фокусот бил хотелот што го поседувал во Германија, станови во Офенбах, куќа во Лимбург, автомобили, меѓу кои и два блиндирани „Мерцедес“ од класата G, како и неколку килограми злато што, според информациите, ги поседувал во Турција. Во списокот биле опфатени и часовници и друг имот.
Притисоците продолжиле и во октомври. Во една од пораките, Звицер му се заканувал на Темелатан со тешко физичко насилство, а на 12 октомври напишал и порака во која зборувал за тоа како би му покажал фотографии од своите постапки.
Во меѓувреме, Миловиќ барал да испрати свои луѓе од Холандија на средба со Темелатан во моментот кога ќе се врши преносот на имотот. Во пораката наведувал дека тие треба да разговараат со него и да му стават до знаење дека нема кој да му помогне доколку не го реши долгот.
Во обид да се обезбеди наплатата, во октомври било проценето дека главното обезбедување треба да биде хотелот на Темелатан во Германија.
Подоцна бил потпишан и договор меѓу Темелатан, во својство на директор на компанијата „HT Wohnbau GmbH & Co. KG“, и неименуван доверител.
Со договорот, доверителот се обврзал дека нема да ја спречува продажбата на хотелот. Воедно, било предвидено дека доколку по продажбата и намирувањето на останатите обврски не останат целосните 2,5 милиони евра, ќе биде прифатен највисокиот износ што реално ќе може да се обезбеди.
Истовремено, било инсистирано обезбедувањето запишано врз имотот да не биде избришано сè додека парите навистина не бидат исплатени.
„Без пари нема бришење“, гласела пораката од нивен соработник во Германија.
Целиот случај, според објавените наводи и пораки, покажува дека спорот околу парите прераснал во сериозен притисок врз Темелатан, при што во фокусот не бил само долгот, туку и неговиот имот во Германија и Турција.
